vakantie informatie

Zuid-Afrika: Op bezoek bij de medicijnman

Ons avontuur kan beginnen als we aankomen in Kaapstad. We worden opgevangen door Gerrit, onze reisleider. Vanaf het vliegveld rijden we naar het hotel. Onze kamers zijn nog niet klaar, dus gaan we de stad in. Gerrit geeft ons het advies om een taxi te nemen naar het Waterfront om daar een hapje te eten. We zitten heerlijk aan het water op een terras en vangen een glimp op van het bruisende leven van Kaapstad met prachtige winkels en leuke bands die op de straat aan het spelen zijn. De volgende dag vertrekken we naar Kaap de Goede Hoop, bekend onder alle zeelui, want je ben pas een echte zeeman als je de kaap gerond hebt. We hebben hier een schitterend uitzicht. Het idee dat je daar op het uiterste puntje staat is fantastisch.

Onderweg zien we voor het eerst dieren in het wild; struisvogels, bokken en baboons. In de middag gaan we naar Robbeneiland, de boot vertrekt bij het Waterfront. We kijken vol bewondering naar de zeerobben in de haven die daar zwemmen. Op Robbeneiland kunnen we heerlijk vrij wandelen, hoewel vrijheid daar wel een dubbele betekenis heeft. Nelson Mandela heeft daar tenslotte 27 jaar in de gevangenis gezeten. We krijgen een rondleiding van een voormalige gevangene die samen met Mandela 20 jaar in de gevangenis heeft gezeten en hier nu als gids werkt. We hebben voor en in de cel van Mandela gestaan. De cel is amper twee bij twee meter en er past net een matras op de grond. We wandelen, enigszins aangeslagen door wat zich hier allemaal heeft afgespeeld, terug over het eiland met zijn heerlijke natuurpracht en de vele vogels die op het eiland aanwezig zijn en ijverig nesten bouwen.

Volstruis vertoonplaats
Na een goede nachtrust en een ontbijt aan het zwembad kan onze dag beginnen. We gaan naar het Cango Wildlive Reserve. Daar aangekomen krijgen we een rondleiding door het park, waar leeuwen, krokodillen, leeuwen, slangen, cheeta’s en nijlpaarden zitten. Het is prachtig om te zien en zo dichtbij. We mogen zelfs een cheeta aaien. We vervolgen de reis naar een struisvogelfarm in het plaatsje Oudtshoorn. In het Afrikaans heet dat: Volstruis vertoonplaats. Daar krijgen we uitleg over het houden en kweken van die beesten en horen we allerlei anekdotes. Citaat uit de folder: Ons 45-minuut lange toere vind elke halfuur plaas onder leiding van ons veeltalige gidse. U kan op een volstruis sit of selfs op ‘n volstruis ry! Gedurende die broeiseisoen sal u kan sien hoe ‘n kuiken uitbroei en ook een kan vashou. Ons toere behels geen lang-afstandstappery nie, en is alles op een vlak gelee vir u gerief. We mogen de oudste struisvogel van de farm voeren. Wanneer je wat voer tussen je lippen doet, pikt zij het er zo uit. Als sluitstuk mogen we struisvogel rijden. Ik zeg altijd wel dat ik alles mee wil maken, dus ook op een struisvogel zitten, maar als ik zie hoe de anderen het er vanaf brengen, hoeft het voor mij niet meer. Na de struisvogelfarm gaan we richting de Cango-grotten. De grotten zijn prachtig met grote stalactieten en stalagmieten in allerlei vormen en kleuren. De gids vertelt alles in het Afrikaans, het is bijna niet te volgen!

Vliegen
Een aantal dagen later worden we om 6.00 uur opgehaald om te gaan vliegen. We hebben wel de schrik in de benen als we het ultralight vliegtuigje zien aankomen. We hebben niet geboekt bij een vliegmaatschappij, maar bij iemand die dat toestel normaal gesproken gebruikt om over zijn landgoed te vliegen om te controleren of er geen vee is losgebroken of om te kijken of er geen hekwerk kapot is. Het vliegen is best wel eng maar ook wel erg te gek. We vliegen een gedeelte over de bossen en uitgestrekte vlakten en ook over een stuwmeer. Beneden zie je kuddes lopen en ook zien we struisvogels. Die middag gaan we met zijn allen naar een park waar tien soorten hertachtigen leven en aansluitend gaan we naar de Vallei van Verlatenheid waar we de ondergaande zon bewonderen. Het is niet te beschrijven hoe mooi het hier is. De volgende morgen vertrekken we naar Malealea in Lesotho. Aan de grens wordt heel streng gecontroleerd. Eenmaal de grens voorbij zie je het landschap met de minuut veranderen en de mensen langs de weg zwaaien allemaal. In de dorpen lopen de mannen die hun vee hoeden in lange poncho’s met mooie kleuren. Ossenploegen bewerken het land en vrouwen lopen met manden op hun hoofd en een kind op hun rug geknoopt. Dit is het echte Afrika. Wanneer we in Malealea aankomen, rijden we door een groot ijzeren hek naar binnen. We verblijven in hutjes van leem met rieten daken. Na een nacht tussen de muggen, gaan we de volgende ochtend met de gids het dorpje bekijken. Daar leven zeer vriendelijke mensen onder primitieve omstandigheden. ‘s Middags hebben we afspraak met de medicijnman. We worden er naartoe gebracht door een stokoud ventje die Engels spreekt. Als we in de richting van de hut lopen klinkt er trommelgeroffel, als teken dat we welkom zijn. De medicijnman blijkt een zij. Ze zit in een donker hoekje en in eerste instantie lijkt het alsof ze een been mist. Steeds als ze wat vertelt doet het oude mannetje de vertaling. Ze vertelt best frappante dingen, maar ja, je moet het natuurlijk met een korreltje zout nemen. Ze heeft een leren buideltje bij zich gevuld met stenen, botten, dobbelstenen en schelpen. Eerst moeten we per persoon 20 Rand door onze handen rollen en dan aan haar geven. Zij stopt dat meteen weg en daarna moeten we spullen uit de buidel op de grond gooien. De positie van de voorwerpen bepaalt dan hoe wij in elkaar steken.

Swaziland
Na dit avontuur reizen we weer terug naar Zuid-Afrika. Na enkele dagen daar te hebben doorgebracht, trekken we verder naar Swaziland. We bezoeken een markt in het plaatsje Manzini, waar (mooie) handgemaakte kunstvoorwerpen worden aangeboden. Het park waarin we verblijven heet het Mlilwane Nationaal Park. Mlilwane Wildlife Sanctuary is Swazilands oudste wildreservaat. Het park is gelegen nabij de hoofdstad Mbabane in een schitterende, bergachtige omgeving. Er kunnen onder meer wandelingen en paardrijdtochten worden gemaakt onder begeleiding van een gids. Ook zijn er gamedrives (tocht in open landrover op zoek naar wilde dieren) of kun je met een eigen auto het park verkennen. Hier komen onder meer nijlpaarden, giraffes, zebra’s, kudu’s, wildebeesten (gnoe), nyala’s, impala’s en natuurlijk een groot aantal vogelsoorten voor. De volgende ochtend maken we een fikse wandeling om en rond het park. Overal lopen dieren rond. Na de wandeling vertrekken we weer naar Zuid-Afrika richting het Kruger Nationaal Park. We rijden enkele uren rond in dit park, maar in verhouding hebben we weinig grote dieren gezien. Wel zien we veel verschillende vogelsoorten en prachtbomen. De volgende morgen vertrekken we om 6.00 uur ‘s morgens naar de volgende halte in het park: de lodge satara. Zigzaggend door het park zien we veel dieren, onder meer olifanten op tien meter afstand. Een olifant vertoont buitengewoon imponerend gedrag. Hij duwt in twee stoten een boom omver en kijkt ons vervolgens triomfantelijk aan. Hij wekt de indruk dat hij hetzelfde wil doen met onze truck. Na enkele minuten draait hij zich echter om en loopt op zijn gemak weg. Vervolgens zien we massa’s impala’s, waterbokken, giraffen, neushoorns, nyala’s en zebra’s en zowaar een leeuw en veel buitengewoon mooie vogels.

Pelgrims Nest
Een paar dagen later bezoeken we Pelgrims Nest (Afrikaans: Pelgrims Rus), een historisch gouddelverstadje. De stad is verdeeld in Uptown en Downtown maar is een straat groot, met huizen uit de 19e eeuw. In 1873 werd er in het beekje, Pilgrim’s Creek, goud gevonden. Dit trok veel volk naar Pelgrims Nest en de stad bloeide door toedoen van de goudzoekers. Huizen werden gebouwd van eenvoudig materiaal aangezien men niet verwachtte dat de goudkoorts lang zou duren. Er is echter ruim 100 jaar goud gedolven. Het stadje ziet er nog steeds uit als toen. Heel grappig. Van daaruit zijn we naar een dorp van de Ndebele-stam (een van de Zulu’s afgescheiden stam) gegaan die bekend staan om hun kleurrijke hutten en kleding. Dit viel echter hard tegen. Er woont niemand meer, het is meer een museumdorp. Gelukkig had ik in Pelgrims Rus een foto gemaakt van twee Ndebele-vrouwen in hun traditionele kledij en sieraden, die daar voor toeristen poseerden. Nu wordt het wordt langzaamaan tijd om afscheid te gaan nemen van Afrika. Onze bagage laden we voor de laatste keer in de truck. We zijn moe maar voldaan. Het was een reis om nooit te vergeten.

Datum artikel: 13-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Zuid-Afrika: Op bezoek bij de medicijnman

ATP vakanties