vakantie informatie

Verliefd op Cambodja

Inmiddels zitten we in Siem Reap in Cambodja. Gisternacht zijn we hier veilig aangekomen. Het was een bijzondere tocht. Bij de grensovergang is het even spannend. Met ons noodpaspoort worden wij direct uit de lijn gehaald om vervolgens drie uur lang de Thaise bureaucratie te mogen aanschouwen. Ik denk dat we zo’n tienduizend stempels langs zagen komen, behalve diegene die wij nodig hadden. Maar goed, na lang wachten eindelijk de stempel. Op naar de volgende grens. Daar worden we bijna Cambodja niet ingelaten omdat ons noodpaspoort nog maar twee maanden geldig is.

Als we de grens over zijn, is de bus naar Siem Reap uiteraard al vertrokken. Gelukkig worden we geholpen door een vreemd mannetje die we eerst niet helemaal vertrouwen. Hij weet ons gratis op een andere bus te krijgen naar Siem Reap. Deze tocht zal ons voor de rest van ons leven bijblijven. De weg is een grote gatenkaas en het is net of we op een rijdende trampoline worden vervoerd. We doen dan ook slechts acht uur over minder dan tweehonderd kilometer! Als we eenmaal in bed liggen, vallen we met onze blauwe billen dan ook direct in slaap.

Landmijnen
Vanochtend fris wakker geworden. We hebben goed nagedacht over de rest van de reis aangezien we nog maar twee lege bladzijden in ons paspoortje (totaal zes bladzijden) hebben. Ze zijn hier gek op stempels bij de grensovergangen, dus dat is bizar weinig om Azië door te reizen. Daarom besluiten we om langer door Cambodja te reizen en Vietnam en Laos te skippen. Bij de grens geweigerd worden kost namelijk alleen maar geld en frustratie. Daarbij komt dat onze plannen nogal ambitieus waren. In de zin dat we weinig tijd zouden hebben om alles goed te zien. We blijven nog een week of drie in Cambodja en gaan dan weer terug naar Thailand om daar onze laatste maand door te brengen. Een super mooi vooruitzicht dachten wij! Na een dag in Siem Reap zijn we al helemaal verliefd op dit land. Overal lachende mensen en een geweldige sfeer. Het is wel oppassen, want voor je het weet word je van de sokken gereden door een brommer of fiets! Maar we kijken er naar uit om het land verder te verkennen. Een heel bijzonder land dat nog maar recentelijk vrij is van alle oorlogen en de daarbij horende ellende. Nog steeds verliezen zo’n tweeduizend mensen per jaar ledematen of hun leven door achtergebleven landmijnen. Morgen gaan we naar de tempels. We hebben besloten een driedagenpas te halen. Dit schijnt ook echt nodig te zijn om de tempels een beetje goed te bekijken. Morgenochtend staat de motortaxi om half acht voor het hotel om ons op te halen en ons de hele dag rond te scheuren (acht dollar voor een hele dag!).

Cambodja, Bayon
De tempels van Angkor zijn werkelijk super! We hebben ons twee dagen vorstelijk laten rondrijden in de motoren en zo’n beetje alle noemenswaardige ruines bekeken. De tempels waren een wereld van verschil met de tempels in Mexico. Het is natuurlijk appels met peren vergelijken, maar ze waren minstens zo mooi. Op de Bayon, een tempel met allemaal gezichten, waren wij helemaal verliefd. Erg leuk was dat de tempels verspreid lagen over de jungle en boerenland. Je kreeg dus ook een hoop te zien van het lokale leven, terwijl je rond reed in de Tuk-Tuk. Dit met prachtige taferelen en foto’s van bijvoorbeeld rijstwerkers als gevolg. Verder hebben we ons in de jungle erg vermaakt door met de zowel letterlijke als figuurlijke brutale apen te spelen.

Zonsondergang
Na twee dagen tempels kijken, zijn we door gereisd naar Kampong Cham. Het was de bedoeling om vanuit hier verder het noorden van Cambodja in te gaan. Helaas hebben we dat niet kunnen doorzetten omdat de malariapillen niet werkten zoals het zou moeten. We zijn daarom de volgende dag naar Phnom Pehn gegaan, waar het net als de tempels malariavrij is. In Phnom Pehn aangekomen hebben we een fantastisch guesthouse gevonden. Deze lag aan een meer en was werkelijk een soort oase met prachtige zonsondergangen. In Phnom Penh zijn we een week gebleven. We hebben veel gerelaxed en op ons gemak alles bekeken. Helaas zijn we nog geveld door een voedselvergiftiging. Paul is ongeveer vier kilo afgevallen in de twee weken Cambodja.

Monniken
Het is ongelofelijk hoe de straten er in Cambodja bijliggen. Praktisch alles is in staat van verval. Veel bedelaars zijn kinderen, maar ook een hoop mannen zonder arm, oog of wat dan ook. Er wordt verder gigantisch hard gevochten om je centen. Je kunt geen meter over straat zonder dat er van alles wordt aangeboden en dit gaat niet al te vriendelijk. Het zijn werkelijk hard-sellers. Ze blijven vragen tot het moment dat je ze bijna een schop wilt geven. Tussen de hard-sellers door hebben we echter ook super Cambodja, monnikenmomenten gehad met de Cambodjanen. Bijvoorbeeld monniken die hele gesprekken kwamen voeren omdat ze zo graag Engels wilden leren. Of kinderen die om een dollar vragen maar compleet omsloegen als je met ze ging praten. Na een paar minuten waren ze het geld vergeten en konden ze niets dan lachen en gewoon kind zijn. Deze momenten waren super. Foto’s zullen dit alles beter beschrijven. Ze zullen beter kunnen weergeven hoe de mensen leven en hoe er een man of twintig naar je staat te schreeuwen als je de bus uit komt. Dat Cambodja een lange weg heeft te gaan, is meer dan duidelijk. Dat dit niet zo raar is, ook.

Killing Fields
Bij een rondrit in Kampong Cham maakten we voor de eerste keer kennis met de verschrikkingen van de oorlog. Toen we een tour kregen van een meisje door een plaatselijk pagoda liet ze ons een graftombe zien die helemaal vol lag met schedels. Zo zijn er door het hele land zogenaamde killing fields te vinden, waar in de donkere tijden van Cambodja de mensen simpelweg werden afgeslacht. In het killing field bij Phnom Pehn liep je zelfs nog over botten en kleren van de gevangenen. Dit is het resultaat van vier jaar het regiem van de Khmer Rouge, onder leiding van Pol Pot. Hij had de achterlijke visie om de Cambodjanen dom te houden zodat ze deden wat hij zei, een zogenaamd ultiem leger. Hiervoor liet hij iedereen die publiekelijk nadacht oppakken, martellen en vermoorden. Dit waren leraren, managers, journalisten etcetera. Zelfs het dragen van een bril werd gezien als intelligentie en volstond om je te laten vermoorden. Het is niet zo een, twee, drie uit te leggen wat er allemaal gebeurd is in Cambodja de afgelopen decennia. Maar nadat de Cambodjanen werden verlost van Pol Pot door de Vietnamezen is er tot een paar jaar geleden onderling strijd geweest om macht. Hierin is de ‘vriendelijke’ Pol Pot nog jaren financieel gesteund door onder meer Thailand en Amerika uit angst dat het communisme zou doordringen in Cambodja. Absurd! De daders van de genocide zijn ook nooit berecht. Pikant is ook dat Amerika tijdens de Vietnamoorlog illegaal wat bommen op Cambodja heeft gegooid met meer dan 300.000 burgerslachtoffers tot gevolg. Zo zijn er nog vele andere verschrikkingen te noemen waaronder Cambodja te lijden heeft gehad. Gelukkig dus dat er nu eindelijk vrede lijkt te zijn met inmiddels vijf jaar geen incidenten. Nu maar hopen dat de corruptie niet doorslaat en het volk krijgt waar ze recht op hebben. Op dit laatste hopen we, maar we betwijfelen het ten zeerste.

Datum artikel: 9-05-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Verliefd op Cambodja

ATP vakanties