vakantie informatie

Veel bekijks in Indonesië

Om 6.00 uur worden we door Capuchine (een Frans meisje) gewekt om naar de Kelimutu-vulkaan te gaan. De weg er naartoe voert ons door een prachtig landschap met bergen die bedekt zijn met rijstvelden en hele mooie vergezichten. Net onder de top stoppen we. Al van ver ruiken we de zwavelgeur. We lopen lekker op ons gemak, want we willen alles bekijken en genieten. Uiteindelijk komen we bij de meren aan. Wauw, wat een ongelooflijke kraters zijn dat. Ontzettend indrukwekkend. Na een tijdje komen er zoetjes aan steeds meer wolken, wat de mystiek rond dit hele gebeuren nog meer vergroot. Op een gegeven moment kunnen we de meren zelfs helemaal niet meer zien. Terug in Moni huren we met hetzelfde stel Fransen een wagen om naar Ende, de volgende bestemming, te reizen.
De rit is werkelijk prachtig. We komen langs prachtige valleien, rotswanden, rivieren, rijstvelden, bossen en kleine dorpjes. En als we zeggen klein, dan bedoelen we ook echt klein, met zo’n 3 huisjes bij elkaar. In Ende lunchen we. Capuchine regelt brommertjes om naar de busterminal te komen. Met de bus komen we echter niet ver. Na ruim een uur rondrijden en de nodige reparaties kunnen we eindelijk uit Ende vertrekken, maar na 30 kilometer krijgt de bus panne en moeten we terug. We worden gelukkig opgepikt door een truck, waar we achterin kunnen zitten. De truck zet ons netjes voor het hotel af. Morgen gaan we weer proberen om de public bus naar Riung te pakken. Hopelijk hebben we dan meer geluk.

Pech onderweg
Samen met een stel andere Nederlanders pakken we om 6.00 uur de bus naar Riung. In de bus zijn wij de enige toeristen en we hebben dan ook veel bekijks. Overal waar we komen kijkt iedereen ons aan. Mensen zijn helemaal niet gewend aan blanken hier en we zijn hier dan ook heel speciaal. Iedereen blijft ons continu aanstaren; een heel vreemd gevoel. De rit duurt langer dan gedacht. Waarschijnlijk rijden we over de slechtste weg van heel Indonesië. Door de kuilen in de weg schieten we vaak 30 centimeter de lucht in en worden we continu door elkaar geschud. We hebben al wel geleerd dat er op vrijwel alle ritten iets vreemds gebeurd, dus ook nu weer. Op een gegeven moment stoppen we, iedereen stapt uit en gaat op de grond zitten. Ze gaan de knalpijp er onderuit halen en daarna wordt het wiel even vervangen. Ondertussen is het dorp uitgelopen om te zien wat er aan de hand is. En nee, dan doel ik niet op de band die vervangen wordt, want dat is hier normaal, maar vier blanken in een klein gat in de middle of nowhere is wel heel bijzonder. De bus is voor hen niet interessant, maar wij zijn dat des te meer. Na een tijdje zijn we de knalpijp uit het oog verloren en zien we ineens dat hij, een stukje verderop, bij een man in de schuur wordt gelast. Zo makkelijk wordt dat hier geregeld. De knalpijp wordt er weer opgezet en de reis wordt vervolgd. Iedereen heeft een half uur moeten wachten en vindt dat de normaalste zaak van de wereld.

Op zoek naar varanen
We vertrekken vandaag met de boot vanuit Labuanbajo voor een tweedaagse tour naar onder meer Rinca en Komodo. Op de heenweg zitten we lekker op het dek te genieten van het uitzicht op alle eilanden en het mooie blauwe water, als we ineens dolfijnen zien. Rond de boot springen allemaal dolfijnen in het rond. Echt fantastisch. Rond 11.00 uur komen we op Rinca aan. We moeten nog ongeveer een kilometer lopen naar het rangerkantoor waar een ranger op ons staat te wachten. Meteen in het begin komen we al een aantal varanen tegen die liggen te luieren onder een huisje. De jongen is heel geinteresseerd in Nederland en tijdens de tocht vraagt hij dan ook continu hoe het er in Nederland aan toe gaat. De tocht is erg mooi. De natuur heeft iets weg van de natuur in Afrika. Heel droog, een beetje steppeachtig. Naast varanen zien we ook nog wilde waterbuffels. Zij liggen in een modderpoel en we kunnen er heel dichtbij komen. Verder spotten we aapjes, wilde kalkoenen en verschillende vogels. Na de tocht varen we richting Komodo. We slapen op de boot, onder een mooie sterrenhemel. Het levert een geweldig ongemakkelijke nacht op. Het is natuurlijk wel helemaal geweldig om onder de sterrenhemel in slaap te vallen, maar nadat je enkele uren op dunne matrasjes hebt gelegen moet je rug er toch echt aan geloven. Maar goed, we hebben het allebei overleeft en het heerlijke ontbijt dat we krijgen van de mannen van de boot maakt natuurlijk heel veel goed. Op het eiland Komodo gaan we weer op zoek naar de Komodovaranen. Het is maar een korte boottocht naar het hoofdkantoor van het nationale park en nadat we de ranger hebben betaald kunnen we naar binnen. De ranger van vandaag is net als die van gisteren weer erg nieuwsgierig en tussen zijn verhaaltjes over de planten, bomen en beesten op Komodo door vraagt hij ons constant hoe het leven in Europa is. We hebben vandaag niet al te veel geluk en zien slechts twee grote varanen.

Snorkelen
Het is tijd om te gaan snorkelen bij Red Coral Beach. Eergisteren hebben we al van mensen gehoord dat ze daar zeeschildpadden hebben zien rondzwemmen. Na een kwartiertje varen zijn we er al. We springen snel het water in. Jammer genoeg is de stroming erg sterk, maar het koraal en al de vissen die we onder ons voorbij zien trekken maakt alles goed. Nu nog schildpadden zien. Na een kwartiertje snorkelen ziet Nicky vlak onder hem een prachtige schilpad zwemmen. De schildpad vindt alles prima en gaat lekker rustig verder met waar hij mee bezig is. Samen zwemmen we ongeveer tien minuten boven de schilpad totdat we door de stroming zover zijn afgedreven dat we wel terug moeten. Maar jeetje, wat is het mooi om een schildpad op zijn dooie gemak door het water te zien ‘vliegen’. Nadat we weer op de boot zijn geklommen zeggen we de bemanning dat we terug willen. Dat is geen probleem en al snel wordt de motor gestart. Het is nog zeker drie uur varen en omdat het heerlijk zonnig is besluiten we om op het bovendek te gaan zonnen. Weer op het vasteland aangekomen is het inmiddels al weer een uur of vijf. We hebben allebei ontzettende honger en bestellen dan ook meteen ons eten. ‘s Avonds duiken we lekker vroeg ons bedje in. Na een heerlijke nacht slapen gaan we vandaag duiken. We hebben er allebei ontzettend veel zin in, zeker ook omdat iedereen zegt dat het werkelijk uniek moet zijn om rond Komodo te duiken en ook omdat we tijdens het snorkelen al zo ontzettend veel mooie dingen hebben gezien. Om 9.30 uur worden we naar het duikcentrum gebracht. Na het invullen van wat papieren en het opgeven van onze maten worden we naar een strandje gebracht. Tijdens de boottocht naar de eerste duikplek worden ons de verschillende handgebaren uitgelegd en wordt ons ook nog even verteld hoe de duik zal worden opgebouwd. De eerste duik maken we op een plek met weinig stroming. In een prachtige baai gaan we beginnen op een diepte van ongeveer 25 meter om vervolgens op ons gemak langs het rif op te klimmen naar het oppervlak. Na het aantrekken van de pakken en het duikvest tuimelen we allebei achterover het water in. Al tijdens het afdalen naar de diepte zien we boven ons drie roggen voorbij zweven. Echt geweldig. Het water is hier superhelder en we hebben ongeveer 30 meter zicht. Verder zien we de meest prachtige kleuren koraal en wel tienduizenden vissen. De een nog aparter dan de ander.

Onderwaterwereld
Op naar de tweede duik. De duiklocatie bestaat uit een soort berg onder water waarvan het puntje net boven de zeespiegel uitkomt. Vanuit het zuiden komt redelijk koel water vanuit de Indische Oceaan aangestroomd wat zich vervolgens vermengt met het warme water van de Grote Oceaan. Op deze plek is het enorm voedselrijk en de verwachting is dan ook dat we ontzettend veel vis zullen zien en misschien zelfs haaien en schildpadden. We duiken langs een enorme rotswand die haast loodrecht de diepte in gaat. Heel de rotswand is begroeid met koraal en overal zwemmen weer prachtige vissen. Als we nog een stukje verder zijn afgedaald doemt vanuit de duisternis een haai van een meter of twee op. Echt geweldig. Verder zien we nog enkele gigantische vissen van ongeveer twee meter en zeker meer dan 100 kilo en als klap op de vuurpijl ook nog een slang van meer dan een meter. Als we na ongeveer een uur weer bovenkomen, is iedereen echt super enthousiast door de dingen die we hadden gezien.

Datum artikel: 13-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Veel bekijks in Indonesië

ATP vakanties