vakantie informatie

Tanzania: Onvergetelijk en indrukwekkend

Vanuit Kenia reizen we door naar Tanzania. In Tanzania zien we het landschap al snel veranderen. De stadjes maken plaats voor een droger, savanneachtig landschap met, verspreid over het landschap, kleine hutjes en grote granietrotsen. We steken de Mara-rivier over. Deze rivier tussen de Serengeti (een streek van savannes en boslandschappen) en Masai Mara vormt de grens tussen Kenia en Tanzania. Even verderop, op een groot veld, stoppen we voor de lunch. Daarna is het nog een paar uur rijden naar de Speke Bay Lodge aan het Victoriameer. Als we nog een rivier oversteken, zijn we bij de Serengeti aangekomen. Eerst zien we ruziënde bavianen langs de kant van de weg en daarna grote kuddes zebra’s, gnoes en Thomsongazelles. Dat ziet er veelbelovend uit. We rijden over een grote vlakte en zien het meer al liggen. De lodge ligt aan het meer en wordt gerund door drie Nederlanders. Gastvrouw Melanie komt ons verwelkomen en laat ons de tenten zien waar we slapen.

Rond 6.00 uur ben ik wakker. Ik blijf liggen, want buiten is het nog donker. We ontbijten lekker in het zonnetje en staan om 9.00 uur klaar om te vertrekken naar een vissersdorpje. We hebben drie roeiers aan boord die behoorlijk moeten werken. Langs de oevers van het meer is er bedrijvigheid alom: mensen die badderen, vissen of op het land werken. In de ochtendzon zitten talloze vogels, voornamelijk reigers en aalscholvers, rustig wakker te worden. Door de hoge waterstand staan de bomen waarin ze zitten grotendeels in het water. Verder varen er nog tientallen vissersbootjes op het water. Het leukst zijn de bootjes die geen vissers aan boord hebben, maar alleen vogels. Waar het vissersdorp ligt, is al vanaf grote afstand zichtbaar door de rondcirkelende maraboes. Als we aankomen, worden we opgewacht door het halve dorp. Er is ook nog markt, dus het is er een drukte van belang. We worden overal eens rustig bekeken en uitgelachen. We zien er in hun ogen vrij belachelijk uit met onze korte broeken, witte benen, zonnebrillen en petjes. Achtervolgd door alle dorpskinderen, banen we ons een weg door het dorp.

Serengite
We hebben heerlijk geslapen vannacht. Om 7.00 uur treffen we Gert voor een vogelwandeling. Gert vertelt honderduit over de vogels rond de lodge. In Tanzania komen honderden vogelsoorten voor, waarvan een aantal alleen bij het Victoriameer. We zien weliswaar veel verschillende vogels, maar zijn de meeste meteen weer vergeten. De grappigste namen zijn de smalstaart paradijswida, de buulbaal, de wenkbrauwspoorkoekkoek, de bruine muisvogel en de Tabora-babbelaar. Dan is het tijd om terug te gaan, want we moeten nog verder vandaag. Om 10.00 uur zetten we koers richting de Serengeti. Hier hebben we ons heel erg op verheugd. Bij de gate moeten we betalen. We mogen vervolgens 48 uur in het park verblijven. Vrijwel meteen na binnenkomst zien we de eerste tekenen van de grote trek. We zien grote kuddes zebra’s, gnoes, bavianen, impala’s en gazellen. We rijden het gebied van de tse tse vlieg binnen. We hebben expres geen donkerblauwe kleding aangedaan, want daar schijnen ze van te houden, maar het mag niet baten. We krijgen veel bezoek in de truck. Als je omkijkt, zie je een hele zwerm achter de truck aankomen. We lunchen bij een krokodillenpoel. Officieel mag je nergens in het park uitstappen, dus het wordt een snelle saladelunch. We voelen ons ook niet helemaal op ons gemak, we zitten tenslotte wel midden in een wildpark. Het landschap is fantastisch: grote open vlaktes met gras en acacia’s, precies zoals we het ons hadden voorgesteld. Dat 70% van de Serengeti bebost zou zijn, zie je er niet aan af. Als we al een tijdje niets meer gezien hebben en bijna iedereen in begint te dutten, is daar ineens de grote trek. Op een grote vlakte zien we gnoes en zebra’s, die op de terugweg zijn naar Kenia. Wat een prachtig gezicht is dit. We kunnen helaas maar even stoppen omdat we voor het donker op de camping moeten zijn.

Gamedrive
De volgende dag zijn we na een snel ontbijt van droog brood, koekjes en cornflakes klaar voor onze gamedrive. Het eerste dat we zien, zijn twee buffels die in het gras staan te eten. Zodra ze opkijken, klinkt er van alle kanten geklik van fototoestellen. Op naar het nijlpaardenpoeltje. In het water liggen twee nijlpaarden van de ochtend te genieten; ze zien er niet uit of ze op korte termijn van plan zijn in beweging te komen. We gaan vervolgens op leeuwenjacht, maar de leeuwen zijn niet op de plek waar ze normaal vaak zitten. Later zien we wel een leeuwin achter een bosje in het gras. Ze heeft een halsband om, zodat ze kan worden getraceerd door mensen van het Serengeti Lions Project. Terug bij de nijlpaarden is er nu wel actie in de tent. Een hippo graast in het gras en twee andere zijn een potje aan het worstelen in het water. Er komen grote kuddes gnoes op het water afrennen om te drinken. Ze staan netjes in de rij op hun beurt te wachten. We gaan nog maar een keer op zoek naar leeuwen en hebben dit keer wel succes. Bovenop een kopje (grote rots) liggen twee leeuwinnen: eentje ligt totaal voor pampus, een etage hoger ligt er eentje die mooi onze kant opkijkt.

De grote trek
Om 14.00 uur gaan we naar het Serengeti Visitors Centre, dat een jaar geleden is geopend. Je kunt hier de voetstappen van een gnoe volgen, die leiden naar informatieborden over het ecosysteem van de Serengeti en de circle of life. De grote trek speelt hierin een grote rol, zowel voor het leven van de dieren die eraan deelnemen als de roofdieren, die van hen afhankelijk zijn voor hun voedsel. Ook wordt uitgelegd wat het onderhouden van een park zoal inhoudt: van het bestrijden van branden, het herstellen van wegen tot het aanhouden van stropers. Overal zitten klipdassies, soms zo dichtbij dat we ze bijna aan kunnen raken. Op verschillende plaatsen staan beelden van dieren die op de Serengeti leven. Bij het terras zit een meerkat met een jong aan de borst. Ook schattig, zeker nu ze geen handjes vrij heeft om onze spullen te komen jatten. Om 15.30 uur vertrekken we voor de middag-gamedrive. Overal waar je kijkt zie je gnoes en zebra’s: spelend, vechtend, rennend, groot, klein; alles is vertegenwoordigd. Het gebrom van de gnoes is een geluid dat ons nog lang zal bijblijven. Voor de grote trek hebben andere dieren moeten wijken. Zij hebben een gnoevrij gebied uitgezocht. Hier zien we flinke kuddes olifanten. Als de gnoes en zebra’s over een paar weken het gras kort hebben gegeten en verder trekken, zullen de overige dieren zich weer meer verspreiden. Voor de zonsondergang gaan we naar Serena-lodge. De grootste bezienswaardigheid hier is niet de zonsondergang, maar de meerkatten, de klipdassies en de hagedissen. Een volwassen dassie komt bij ons bedelen en blijkt pinda’s te eten. Ook de hagedissen eten pinda’s. Het moet niet gekker worden. We mogen onze bedelende vriend aaien. De meerkatten zijn zo brutaal dat ze de pinda’s van de tafel komen jatten.

Rijen gnoes
De volgende ochtend moeten we de tent weer afbreken en de truck inladen. We zoeken nu een plaatsje voorin, gisteren zijn we bijna uit ons vel gewaaid. We zullen al gamedrivend het park uitgaan. Om uiterlijk 11.00 uur loopt onze permit af. We rijden via de zuidoostelijke route naar de Naabi Hill gate. De nijlpaarden liggen, net als gisteren, in hun poel te zonnen. Ook de gnoes en zebra’s zijn nog in positie. Ze zijn er nu een dag of vijf en zullen zo’n twee à drie weken blijven voordat ze verder trekken. Vandaag zijn de kuddes wat meer verspreid, overal zie je stippen in het landschap. We kunnen er geen genoeg van krijgen. Zoiets maak je nooit meer mee. Topper is een kudde gnoes, die in rijen achter elkaar staan, zover je kunt kijken. We zien vele honderden meters langzaam en stilstaand wild op de Serengeti; het is een raar gezicht. Ook van de zebra’s kunnen we een soortgelijk plaatje schieten: gestreepte koppen en konten tot aan de horizon. Impala’s zien we niet, gazelles nauwelijks. We zien wel een leeuwin die door het lage gras richting een paar gnoes loopt, maar een aanval blijft uit. Ook zien we de grootste formatie giraffen tot nu toe, ongeveer vijftien en er zitten ook kleintjes bij, wat het natuurlijk nog leuker maakt. Als we dichter bij de uitgang komen, komen er steeds meer kopjes in het landschap. Een apart gezicht die grote rotsblokken in de vlakte. We blijven het mooi vinden die vlaktes met verschillende kleuren gras en de schaduwen die erop vallen. We hopen nog steeds cheeta’s te zien, maar de kopjes worden vandaag hoofdzakelijk bewoond door bavianen. We zien wel een hyena, die een Thomsongazelle besluipt. Om 10.00 uur zijn we bij de uitgang.

Datum artikel: 13-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

2 Reacties op Tanzania: Onvergetelijk en indrukwekkend

  1. Tessa ter Hoeven
    5-06-2009 23:00
    1

    in welke periode heb ik de meeste kans om gnoes e.d. te zien in de serengeti en met welke reisorganisatie bent u geweest.

    alvast hartelijk bedankt.
    Tessa

  2. Redactie
    5-06-2009 23:38
    2

    Gnoes zijn er het hele jaar, maar de indrukwekkende trek van de gnoes is rond eind november elk jaar.
    De reis was onderdeel van een grotere rondreis, maar bijvoorbeeld Koning Aap biedt reizen (met safari) naar Tanzania.

Een reactie toevoegen over Tanzania: Onvergetelijk en indrukwekkend

ATP vakanties