vakantie informatie

Noorwegen: Hier ben ik, op de Noordkaap

De laatste jaren hebben wij onze vakantie meestal in Noorwegen doorgebracht en zoals de Noorwegengangers zullen begrijpen was dat liefde op het eerste gezicht. We hebben het land inmiddels van noord naar zuid en van oost naar west doorkruist en vele malen zijn we stil geworden of juist opgetogen door de enorme schoonheid en woestheid van het landschap. We hebben op de Noordkaap naar het eindeloze niets gestaard, de duizelingwekkende diepte van de Preikestolen ervaren, stiekem Russische grenspalen gefotografeerd en we hebben ons nat laten spetteren aan de voet van de Vøringfossen. Maar de Noordkaap is toch wel een heel bijzonder plekje. Het doet je wel wat om daar op dat uiterste puntje van de wereld te staan en in het niets naar het noorden te staren, wetend dat daar alleen nog maar de Noordpool ligt.

Toen wij voor de eerste keer naar de Noordkaap gingen lag er nog geen tunnel, maar moesten we daar met een bootje naar toe en konden we genieten van een romantisch boottochtje. We zullen wel ouderwets zijn, maar wij vonden die boot stukken leuker dan de tunnel. We zijn nog gaan kijken naar de aanlegplaats van de boot in KÃ¥fjord. Volgens goed Noors gebruik laten ze alles gewoon wegroesten. Het ziet er eenzaam en verlaten uit, met de gebouwtjes zou je gewoon medelijden krijgen en op de parkeerplaats herinneren vage strepen aan een grootser verleden. Terug naar het heden. Eenmaal op het eiland Magerøya voert een rit van ongeveer dertig kilometer naar de Noordkaap. De weg is prachtig en voert door de mooiste kale landschappen die je je in kan denken. Regelmatig zie je langs de weg (en soms OP de weg) kuddes rendieren in allerlei kleuren, zelfs witte. Je komt langs de afslagen naar de dorpjes Kamøyvær, Gjesvær en SkarsvÃ¥g en het beginpunt van de wandeling naar Knivskjelodden. Allemaal prachtige wegen en plekjes, die we later nog uitgebreid zullen bezoeken, maar nu gaan we rechtdoor. Er zitten een paar pittige klimmetjes in de weg, soms staar je over een zielig vangrailtje heen gigantisch in de diepte. De lichtval is hier schitterend, zeker als het half zonnig, half bewolkt is. We weten nu waarom er zo waarderend over ‘het licht van het Noorden’ wordt gesproken. En dan opeens zie je in verte de bol die het gebouw op de Noordkaap aangeeft. We naderen …

Het alleruiterste puntje
We parkeren de auto en treden dan in het voetspoor van de Italiaanse priester Francesco Negri, die in 1664 als eerste de Noordkaap bezocht. In zijn dagboek schreef hij: “Hier ben ik, op de Noordkaap, het uiterste puntje van Finnmark, ik kan net zo goed zeggen, van de aardbol, want er is geen plaats verder in het noorden bewoond door mensen.” De Noordkaap is pas een toeristische trekpleister geworden na het bezoek van koning Oscar II in 1873. Oscar moest, net als alle bezoekers in die tijd, de kaap per boot naderen en een klim maken van 307 meter. De allereerste souvenirs die hier werden verkocht (in een winkel aan de kade, waar de boten aanlegden) waren dan ook wandelstokken. Eenmaal boven aangekomen konden de dapperen hun dorst lessen met Noordkaapwater (dat overigens helemaal niet van de Noordkaap kwam, want daar was geen bron). Hoewel je hier natuurlijk niet verkeerd kan lopen, staat er voor de zekerheid toch een wegwijzer naar het alleruiterste puntje. De wind giert om ons heen en we zijn blij met onze dikke truien en jassen. Het is september, dus we zullen geen middernachtszon zien, maar de zon schijnt in ieder geval wel. We lopen tot het hek en staren dan inderdaad in het niets. De Barentszzee ziet er koud en donkerblauw uit. Er zijn geen golven, terwijl je die eigenlijk met die wind wel zou verwachten. Zeker te diep hier, we zien alleen een langzame deining. Ooit zijn hier zeven kinderen uit alle werelddelen (Brazilië, Italië, Japan, Rusland, Tanzania, Thailand en de Verenigde Staten) een week lang samen geweest. Op basis van tekeningen die de kinderen maakten is hier een monument neergezet, bestaande uit zeven reliëfs, die vriendschap, samenwerking, hoop en vreugde symboliseren. Voorwaar een mooie plaats voor zo’n monument.

Globe
En dan staat daar natuurlijk de globe. Een monsterlijk groot geval, waar iedereen natuurlijk mee op de foto wil. Wat ons opvalt, is dat hij de ene keer volgeplakt is met stickers uit alle delen van de wereld en de andere keer weer helemaal schoon is. Natuurlijk bezoeken we ook het Noordkaappaviljoen, natuurlijk kopen we Noordkaapkaarten met Noordkaapzegeltjes en Noordkaapstempeltjes, natuurlijk kopen we Noordkaapsouveniertjes en natuurlijk kopen we een Noordkaapdiploma als bewijs dat we er echt geweest zijn. Wij zijn ook maar mensen hoor! We kijken een film op het panoramische beeldscherm. Best een goeie film trouwens. Ook bezoeken we ‘de grot’. Deze bereik je door een lange gang met aan weerszijden taferelen uit de geschiedenis van de Noordkaap. Aan

het eind is een restaurant, met daaraan een balkon in de Noordkaaprots. Hier kijk je dus vanuit de rots naar het noorden. Leuk, want hier heb je dus niks anders voor je dan een balkonhekje!

En dan zit ons bezoek aan de Noordkaap er weer op. Er loopt hiervandaan maar een weg, en die gaat naar het zuiden. We kijken nog een paar keer om. Zomaar een plekje, gewoon maar een plekje, maar …

Toch wel een bijzonder plekje!

Datum artikel: 3-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Noorwegen: Hier ben ik, op de Noordkaap

ATP vakanties