vakantie informatie

Kroatië: Missie Plitvice

Het was winter. Het regende, het waaide, het was koud en ik had een baaldag. Toen viel met een harde klap de nieuwe reisgids op de deurmat. Zonnige bestemmingen kwamen voorbij, maar ik werd pas echt uit mijn winterdip getrokken toen mijn oog op een foto van de Plitvice-meren in Kroatië viel. Knalblauwe meren, watervallen en een prachtige natuur; daar moest ik naartoe! Zo gezegd, zo gedaan. De reis ging echter niet meteen naar Plitvice, maar naar Rovinj; een stadje op het schiereiland Istrië. Het is een schilderachtig plaatsje met een romantische haven.

Kleine vissersbootjes dobberen er op zee, met op de achtergrond pastelkleurige huisjes. Het geheel doet Venetiaans aan, maar dat komt waarschijnlijk ook omdat de kerktoren van Rovinj een miniatuurversie is van die op het San Marco plein in Venetië.
In Rovinj kun je natuurlijk op het rotsachtige strand liggen, maar leuker is het om fietsen te huren. Als je langs de kust fietst kom je langs de mooiste plekken en je vindt er nog zandstranden ook. Kijk, dat is het betere werk.

kroatie Plitvice

Plitvice-meren
En dan is het zover. Mijn reisdoel komt in zicht; ik ga naar de Plitvice meren. De reis per bus duurt vier uur, maar verveelt niet. De bus trekt namelijk dwars door het voormalig oorlogsgebied. Het is indrukwekkend om te zien wat zich hier tien jaar geleden heeft afgespeeld. Ik zie kapotgeschoten ramen, ingestorte huizen en zelfs een kleuterschooltje dat de volle lading kogels heeft gekregen. Ik word er stil van. Het weer lijkt mijn gevoelens te delen, want spontaan begint het te regenen. Eenmaal aangekomen in Plitvice laat de zon zich gelukkig weer zien.

We lopen het natuurpark in en de ‘ooh’s en aah’s ‘ klinken overal om ons heen. We zijn duidelijk niet de enige bezoekers. Wat wil je ook. Het is hier schitterend. Je kunt er kilometers lopen langs heldere blauw-groene meren en maar liefst 92 watervallen. Mensen die slecht ter been zijn kunnen helaas niet mee, want het is af en toe flink klimmen. Na een wandeling van bijna vier uur, gaan we onder de indruk terug naar Rovinj.

Porec en Pula
Na twee dagen luieren word ik onrustig. Ik wil meer zien dan alleen het zwembad en de zee. Daarom breng ik een bezoekje aan de stadjes Porec en Pula. In Porec heb ik het snel gezien. Het is er wel gezellig, maar ook erg toeristisch. Wanneer ik voor de zoveelste keer in het Nederlands word aangesproken, is het tijd om te gaan.

Pula bevalt beter. Er is veel te zien, er zijn leuke winkels en hoewel er wel toeristen zijn, hebben ze niet de overhand. Erg mooi is het oude amfitheater van Pula. Het is een soort mini-colosseum, maar dan zonder de massa’s mensen die je in Rome hebt.

Op de terugweg biedt de chauffeur van het busje waarin we rijden aan om ons naar een dorpje op het platteland te brengen. Daar woont een boer die heerlijke maaltijden bereidt voor toeristen. Nou ja, laten we dat maar eens proberen dan. Op de boerderij worden we hartelijk ontvangen door de heer des huizes. Vol trots laat hij ons zijn bedrijf zien; vijf kippen, twee varkens, een koe, een ezel en een tractor. Niet te vergelijken met een Nederlands bedrijf dus. Nadat we elk dier uitgebreid hebben bekeken, geaaid en gevoerd is het tijd om aan tafel te gaan. De soep en de meelballen zijn niet echt smakelijk, maar al met al is het een leuke ervaring. We bedanken de boer, zeggen dag tegen de varkens en gaan weer verder.

Na nog twee dagen luieren en slenteren in Rovinj, is het tijd om weer naar huis te gaan. Wat gaat zo’n week toch snel. Ik had nog zo veel willen doen. Zo stond het eiland Krk nog op mijn verlanglijst, net als een excursie naar Slovenië. Ach, nu heb ik een goede reden om volgend jaar terug te gaan.

Datum artikel: 3-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Kroatië: Missie Plitvice

ATP vakanties