vakantie informatie

Italië: Broodjes ijs op Sicilië

We zijn al meer dan 24 uur wakker wanneer we aankomen op
Sicilië. Omdat onze vlucht pas om 6.00 uur ‘s ochtends vertrok, hebben
we de nacht op Schiphol doorgebracht. We zijn dan ook blij als we op
onze hotelkamer aankomen. Even lekker douchen, andere kleren aan, een
uurtje slapen en wegwezen. Tijd om de omgeving te verkennen.
We zitten in Taormina, boven op de berg Monte Tauro. De belangrijkste
bezienswaardigheid hier is het Griekse theater, dat dateert uit de 3e
eeuw voor Christus. Vanaf hier hebben we een fenomenaal uitzicht op wat
ooit het podium was, met op de achtergrond de bekende vulkaan de Etna.
Zien we daar nou een pluimpje rook uit de vulkaan komen? De Etna is wel
vaker uitgebarsten (voor het laatst in 2002), dus waarom nu niet? Ach,
het zal wel een rare wolk zijn. Of zijn we soms aan het ijlen door het
slaaptekort?

Broodje ijs
Het is midden juni en erg warm en druk in Taormina. De
thermometer geeft 35 °C aan en we moeten nodig op zoek naar wat
verkoeling. Ah, daar is een ijscoman! De besnorde Siciliaan achter de
ijskraam roept gemaakt verontwaardigd ‘no no’ wanneer we om een
hoorntje vragen. Zoiets doe je dus echt niet op Sicilië. Hier eet je
ijs op een broodje. Nou, doe ons dan maar een broodje ijs. Een beetje
vreemd, maar best lekker. Het biedt echter niet de verkoeling die we
nodig hebben en dus gaan we op zoek naar het strand. Omdat we op een
berg zitten, moeten we met de kabelbaan omlaag. Bijna alle toeristen
slaan, gewapend met luchtbed en handdoek, linksaf richting het grote
strand. Wij gaan naar rechts, want volgens onze plattegrond is daar het
schiereilandje Isola Bella. We spreiden onze handdoek uit op de smalle
strook zand, die dwars door zee naar een rotsachtig eilandje loopt en
bedenken dat dit echt de beste plek is. Aan beide kanten zee; perfect!
Helaas vindt ook een stel engerds deze plek erg fijn; kwallen. Wanneer
een stoere, brede, zongebruinde macho Italiaan huilend en kermend het
water uit komt hinken, met zijn zere teen in zijn hand, besluiten we de
zee de zee te laten. We blijven wel op het strand liggen. Dan maar
zweten…

Aangekoekte lava
Na twee dagen relaxen, gaan we de rookpluim boven de Etna
nader inspecteren. Een bus rijdt ons omhoog en hoe hoger we komen, hoe
vreemder het landschap wordt. De lava heeft hier duidelijk haar sporen
achtergelaten. Het dorp waar we doorheen komen, is gedeeltelijk
verwoest. Overal zie je zwarte aangekoekte lava. Toch wonen hier nog
steeds mensen. Onbegrijpelijk. Ik kan me echt wel betere
leefomstandigheden voorstellen.
Dan staan we op de Etna. Er zijn meerdere kraters, maar de
belangrijkste zijn die uit 2001 en 2002. Jeeps rijden je hier naartoe.
Er is ook een kabelbaan, maar die is nog in wederopbouw: gesneuveld
door de lava. De kraters zijn erg mooi om te zien. Op de oudere groeit
al weer wat (vraag me niet wat het is, maar het is groen), maar de
recentere kraters dampen nog na en zijn mooi gekleurd. De lucht hier is
wel erg ijl en verstikkend vanwege de rookdampen en de hoogte.


Naar het theater
‘s Avonds gaan we uit. Niet naar de kroeg, maar naar het oude Griekse
theater. In onze mooiste jurken nemen we plaats op de 2000 jaar oude
tribune. Een Italiaans ska-bandje swingt de pan uit. Het is heel
bijzonder: het uitzicht, de akoestiek en de plek. Je voelt echt de
energie van de mensen en het applaus klinkt net even harder dan ergens
anders.


Eindelijk in de Tempelvallei
Ons slaaptekort hebben we nog steeds niet ingehaald, want om
6.00 uur ‘s ochtends moeten we klaar staan om op excursie te gaan naar
de Tempelvallei in Agrigento. Eigenlijk hebben we een bloedhekel aan
georganiseerde excursies, maar omdat er geen bus of trein naar
Agrigento gaat, hebben we geen keus. Na vier uur stopt de bus. Joepie,
we zijn er! Maar nee, we maken slechts een tussenstop bij een villa met
mozaiekvloeren. Na een half uur zijn we uitgekeken en dus is het
wachten tot we verder gaan. Wachten duurt soms erg lang…
Na een uur stoppen we weer. Zou het nu zover zijn? Nee, weer mis, het
is lunchtijd en de gids vindt het nodig om met z’n allen ‘gezellig’
ergens te gaan lunchen. Ons humeur wordt er niet beter op. Maar
halleluja, om 15.00 uur komen we dan eindelijk aan in de Tempelvallei.
Hoewel het hier erg mooi is, weegt het toch niet op tegen de lange
busreis. Vooral als blijkt dat de buschauffeur er op de terugweg nog
geen vier uur over doet. Leuk hoor, die toeristische route op de
heenweg…


Genieten
De dagen vliegen voorbij. We brengen nog een bezoek aan de oude stad
Syracusa (dit keer met de trein) en genieten van het mooie weer en het
lekkere eten. Want hoewel Taormina niet echt een bruisend uitgaansleven
kent, zijn er wel veel goede en gezellige restaurants, waar je met
plezier uren blijft natafelen. Sicilië is dus zeker een aanrader,
vooral voor mensen die niet alleen op het strand willen liggen, maar
ook nog wat willen zien.

Datum artikel: 4-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Eén reactie op Italië: Broodjes ijs op Sicilië

  1. joke Kwinten
    12-05-2009 11:24
    1

    Heerlijk broodje ijs op Sicilia,alleen in Noord Italia keken ze je vreemd aan als je om een Pane gelato vroeg.
    Dus op weer naar Sicilia.
    Cari saluti Giovanna(Joke)

Een reactie toevoegen over Italië: Broodjes ijs op Sicilië

ATP vakanties