vakantie informatie

Israël: Een reis door het heilige land

Vanuit Jordanië vertrekken we naar de grens met Israël. De westerse cultuur in Israël wordt meteen bevestigd door het feit dat we weer vrouwen op straat zien, die bovendien strakke truitjes dragen. De afgelopen week hebben we in Jordanië weinig vrouwen op straat gezien. Zij komen (mogen) alleen de straat op als het echt noodzakelijk is en dan nog uitsluitend gesluierd. Hoewel hemelsbreed slechts vijf kilometer van elkaar verwijderd, zijn het in onze ogen toch twee totaal verschillende werelden. In afwachting van ons vertrek naar het hart van de Negev Woestijn, drinken we een kop koffie met slagroom op een terrasje, vlakbij het midden in de stad gelegen vliegveld. Een halfuur later vertrekken we. We verlaten het kustgebied en rijden de Negev in, op weg naar het kratergebied van Makhtesh Ramon.

In de kibboets
Dit kratergebied is niet gevormd door inslagen van meteorieten of vulkanische werking, maar door erosie. De Ramonkrater is nu 300 meter diep, acht kilometer breed en 40 kilometer lang. Met de bus steken we de krater over en stoppen op de ‘rim’ bij het viewpoint Mizpe Ramon. Temidden van een peloton Israëlische soldaten kijken we uit over de gigantische krater. We vervolgen onze route naar het kleine natuurpark En Avdat. Vanaf een plateau hebben we een goed uitzicht over de kleine waterval die zich in de nauwe ‘canyon’ omlaag stort. Het plateau voert ons tot boven de waterval. Na een bosrijk gebied met enkele poelen bereiken we vervolgens de steile canyonwand. Via steile trapjes en ladders klimmen we naar de ‘rim’ van de kloof. Vanaf een viewpoint kijken we uit over de groene En Avdat midden in de dorre Negev. Bij de uitgang van het natuurreservaat worden we opgepikt door de bus en vervolgen we onze route naar de Kibboets Mashabei Sade, waar we vannacht overnachten. Het is 17.30 uur als we arriveren. We luieren met z’n allen bij het luxe gastenverblijf en dineren in de ‘toeristenafdeling’ van de eetzaal, die centraal staat op het terrein van de kibboets. In tegenstelling tot ons beeld van een kibboets, blijken de mensen alle voorzieningen en zelfs luxe te hebben. Naast uitstekend onderwijs en medische voorzieningen is er bijvoorbeeld een zwembad, midden in Negev! Temidden van dit alles staan de bunkers, die met vrolijke kleuren beschilderd zijn.

Drijven in de Dode Zee
De volgende dag rijden we naar de oase En Gedi aan de oever van de Dode Zee. Door intense verdamping bevat de Dode Zee een buitengewoon hoog percentage zout, namelijk 33%. Hierdoor is er in of rond de ‘zee’ geen organisch leven mogelijk. En Gedi blijkt het prototype van een oase; grote groene palmbomen temidden van een hete, dorre woestijn. Alleen de Dode Zee valt wat uit de toon. Ik (Paul) neem als eerste een ‘duik’. Op advies van reisgenoot Bregje loop ik achteruit het water in en laat me vervolgens voorzichtig in het water zakken. Als een dobber schiet ik terug naar boven. Mijn armen en benen steken boven water uit. Hierdoor valt het zwemmen niet mee, maar het drijven daarentegen kost geen enkele moeite. Als we naar de douches lopen, om het zout van onze lijven te spoelen, stellen we vast dat het dobberen in de Dode Zee een bijzondere ervaring is.

Headbangende Joden
Op verzoek brengen we een kort bezoek aan Bethlehem, inmiddels gelegen in autonoom Palestijns gebied. Via een drukke en zwaar bewaakte grensovergang rijden we naar de Geboorte Kerk. Het blijkt enorm druk te zijn in de kerk. Er staan honderden mensen te wachten voor een bezoekje aan de grot waar Jezus geboren zou zijn. De zilveren ster die de plaats markeert, zien we dus niet. We verlaten het Palestijnse gebied en rijden langs de oude stad van Jeruzalem naar het, in de Moslimwijk gelegen, hotel. We staan om 7.00 uur op en lopen na het ontbijt met Joop en Marion ‘Jerushalayim’ (stad van vrede) in. Via de Lions Gate, een van de acht poorten in de oude stadsmuren, arriveren we in de moslimwijk van de oude stad. Na wat zoeken vinden we de ‘toeristeningang’ naar het Tempelplein en de aangrenzende klaagmuur. Onze rugzakken worden doorzocht, terwijl we zelf door een metaaldetector stappen. Als we de tunnel uitlopen, staan we voor de Westelijke Muur zoals de wailling wall officieel heet. De muur dankt zijn naam aan de treurende joden bij dit restant van de voor hun heilige tempel van koning Salomo. Terwijl Monique en Marion het voor vrouwen bestemde deel van de muur bezoeken, wandelen Joop en ik naar de ‘mannenafdeling’. Bij het hek krijgt Joop een kartonnen keppeltje om het hoofd te bedekken. Mijn petje voldoet blijkbaar. Het blijft een ervaring om de fanatieke joden voor de muur te zien ‘headbangen’ en bidden.

In het spoor van Jezus
Na opnieuw een controle klimmen we vanaf het tempelplein naar de top van de 740 meter hoge berg Morhia; de tempelberg, die door de politieke situatie verboden is voor joden. Hier bezoeken we eerst de El-Aksa moskee. Deze oudste moskee van het heilige land werd in 1969 in brand gestoken door een Australiër die dacht dat hij de koning van Jeruzalem zou worden. We steken de tempelberg over naar de blikvanger van Jeruzalem; de prachtige met blauwe mozaieken beklede Dome Of The Rock met de 43 meter hoge vergulde koepel. Gebouwd op de plaats waar zich het offeraltaar in de tempel van koning Salomo bevond, bepaald de ‘dome’ al dertien eeuwen het silhouet van de stad. Het interieur van de Rotskoepel blijkt eveneens prachtig te zijn. Vervolgens brengen we een bezoek aan het Islamic Museum. De oude spullen in dit museum maken niet zo’n indruk als de bebloede kleren van de moslims die in 1990 omkwamen tijdens gevechten op de Tempelberg die volgden op de poging van een aantal joden om de Tempelberg te betreden. Via de dichtgemetselde Golden Gate, een poort in de stadsmuur die volgens de joden pas weer bij de komst van de Messias wordt geopend, wandelen we naar de uitgang en verlaten de Tempelberg. Op zoek naar de Via Delorosa, waarlangs Jezus de Kruisweg zou hebben gelopen, verdwalen we en komen uit bij de Damascus Gate. Na een kop thee bij deze poort gaan we opnieuw opzoek naar de Via Delorosa. We passeren een aantal staties langs de ‘via’ en bereiken aan het eind van de Kruisweg de Heilige Grafkerk, die over Golgotha is gebouwd. Het blijkt in de kerk erg druk te zijn. Er staan honderden mensen in de rij voor het graf van Jezus. Via de hoog in de kerk gelegen top van de Calvarië Berg, de plaats waar Jezus gekruisigd is, verlaten we kerk. We verlaten de oude stad en wandelen naar Mea Shearim, de wijk waar de orthodoxe joden wonen. Hoewel we gekleed gaan volgens de voorgeschreven kledingcode (hooggesloten), worden we door de joden volkomen genegeerd als we door hun sobere wijk lopen. We blijven ons verbazen over de kleding van dit volk, de lange haarlokken van de mannen, de kale koppen van de vrouwen en de vele kinderen die er door hun kapsel en kleding allemaal hetzelfde uitzien.

De Olijfberg
De andere dag bezoeken we een aantal oorlogsmonumenten, zoals het Yad Vashem, het holocaustmuseum van Israël en de Laan der Rechtschapenen. Daarna besluiten we terug te gaan naar de drukke gezellige oude stad. Aan de voet van de Olijfberg bezoeken we de Kerk van Alle Volken. Via de Russische Kerk van Maria Magdalena, met de zeven uivormige gouden koepels, klimmen we langs de vele Joodse graven naar de Dominus Flavius Kerk. Omdat we toch bijna boven zijn, besluiten we verder te lopen naar het Morhia Observation Point, op de top van de Olijfberg. Hier genieten we van het uitzicht over Jeruzalem, met opnieuw de Dome of the Rock als blikvanger. Weer beneden brengen we een bezoek aan het Graf van Maria. De andere dagen bezoeken we onder andere de plaatsen Jericho, Nazareth, Tiberias en Netanya, alvorens we terug naar huis vliegen. Precies om 12.30 uur worden we door een oude Israëliër met een luxe bus opgepikt. Tijdens de rit naar het, vlakbij Tel Aviv gelegen, vliegveld probeert hij tevergeefs veel te dure videobanden en boeken over Israël aan ons te slijten. Het vliegtuig blijkt op tijd te zijn en we landen zelfs een kwartier eerder dan de verwachte aankomsttijd in Amsterdam. Ons bezoek aan het Heilige Land zit erop.

Datum artikel: 4-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Israël: Een reis door het heilige land

ATP vakanties