vakantie informatie

Egypte: Duiken in de Rode Zee

Bijna een half jaar na onze wereldreis vertrekken we alweer voor een week duiken naar het Egyptische Sharm el Sheikh. Op een zaterdagmiddag stijgt het vliegtuig na twee uur vertraging op voor een vlucht van bijna vijf uur. Tel daar nog een uur tijdsverschil bij op en je staat om middernacht in Egypte. Wij rijden met drie personen in een klein busje verder naar New Tiran Hotel. De chauffeur is niet het type ‘goede luisteraar’, hij gaat overal vragen waar het New Tiran Hotel is. Steeds zeggen we dat het naast het Lido ligt, maar we laten hem uiteindelijk maar vragen; hij luistert toch niet.

Als we een andere toerist hebben afgezet, rijden we door naar ons hotel. Nog geen honderd meter verderop zien we zelf ons hotel al, dus zeggen we ‘stop’, want we willen er hier uit. De chauffeur kan en mag bovendien ook niet dichterbij komen. Dit is na de bomaanslagen allemaal veranderd. Bij de meeste hotels kun je niet meer parkeren en ook het centrum is afgesloten. De chauffeurs moeten hun legitimatie achterlaten als ze het centrum in willen en als ze het centrum weer uitrijden, krijgen ze het document weer terug. De volgende ochtend gaan we lopend naar de duikschool. Precies om 8.00 uur zijn we er. Eerst de duikspullen gereed maken en een pak, vest, zwemvliezen en schoenen passen. Daarna alles inpakken in een plastic kratje en bij de auto plaatsen die naar de haven rijdt. Als de groep compleet is, worden we met een busje naar de haven gebracht. We gaan aan boord van de Adham en varen een paar kilometer langs de kust van Naama Bay naar Fiddle Garden en Middle Garden. In totaal zitten we met achttien personen op de boot. We blijven vandaag dicht in de buurt van de haven, ze willen eerst kijken hoe het met ieders ervaring zit. Op naar de eerste duik na bijna een jaar!

Tiran Island
Gaaaap………..ontbijten. In het restaurant werkt een Egyptische jongen die een paar woordjes Nederlands spreekt. We hebben het met hem over de bomaanslagen. Hij vertelt dat het in het hotel twee weken na de bomaanslagen alweer aardig druk was. De jongen woont zelf in Cairo en heeft per maand tien dagen achtereen vrij en gaat dan met de bus in negen uur naar huis. Toen de bom ontplofte bij de oude markt, schrok hij wel even. Hij huurt daar een kamer en alles trilde die morgen. Hij denkt ook dat het puur op de Egyptenaren gericht was en niet op de toeristen. Niet slim dat ze dan een auto voor een hotel plaatsen, daar zitten toch zeker toeristen!
De boot zet vandaag koers naar Tiran Island, daar ligt een groep van vier riffen. Omdat het een soort sluis is tussen het vasteland en Tiran Island, is de stroming hier altijd verraderlijk. Er liggen, als wij starten, wel vijftien boten met duikers voor het rif, allemaal in groepjes van vijf naast elkaar. Het is druk met duikers en snorkelaars. Op het rif ligt het scheepswrak van de Loullia die in 1981 tegen het rif is gevaren. De lading, die bestond uit vaten, is over het rif gespoeld en ligt nu overal verspreid. Rustig zwemmen we over de honderden vaten heen, die vol zitten met vis en koraal. Overal komt wel een vis uitzwemmen of zwemt er eentje in. Inmiddels zwemmen we alweer onder de eerste boten door. Onze divemaster Matt ontdekt nog een hele groep grote Morenen. Het is even dringen, iedereen wil een foto maken van deze vissen. De stroming wordt weer veel sterker. We blijven wat onder de boten heen en weer dobberen. Als we ons even goed oriënteren, weten we precies welke boot de Adham is. We komen dan ook precies achter de boot naar boven en kunnen gelijk uit het water. Het was een mooie rustige duik.

Jackson Reef
Alweer de laatste dag voor wat betreft het duiken. Ook vandaag zetten we koers naar Tiran Island. We besluiten om weer twee duiken te doen. Jackson Reef vonden we zo mooi dat we hem nog een keer willen doen. Voor de laatste keer verwisselen we onze fles en trekken we het duikpak aan. De laatste bodycheck, elkaar controleren of alles vast zit en de luchtdruk goed is. Sarah gaat het water in om de stroming te bekijken. Slecht nieuws als ze uit het water komt; de stroming staat verkeerd. Wat we wel kunnen doen, is in een hele snelle stroomversnelling terecht zien te komen en ons mee laten voeren tot we weer aan de voorkant van het rif zijn. Sarah begint met de briefing en legt nogmaals uit wat we gaan doen in die stroomversnelling. Als je meegevoerd wordt, is het belangrijk dat je steeds lucht in je vest pompt en dicht langs het rif blijft. Dit is onze tweede duik bij Jackson Reef, hier kun je wel ontelbare keren duiken, zo mooi is het hier. De zandstroken van boven naar beneden geven zoveel licht, maar ook een speciaal effect aan dit gebied. Ook nu zit er weer veel vis. Wederom genieten van deze laatste duik. Aan de linkerkant van het rif gaan we de stroomversnelling in. Handig, want je hoeft niet eens meer te bewegen, alleen af en toe even lucht in je vest pompen om de juiste diepte te houden. Om de hoek is de stroming weer weg en kunnen we rustig terug zwemmen naar de rechterkant van het rif. We blijven met z’n tweeën wat dobberen op vijf meter. De zon schijnt prachtig op deze mooie gekleurde koralen. Maar aan alles komt een eind. We komen weer aan de oppervlakte en het zit erop. De hele middag dobberen we wat op het water en wachten we tot de derde duik ook er op zit. Dan zetten we koers terug naar de haven. Het busje brengt ons naar de duikschool. Daar moeten we alle duikspullen grondig schoonmaken en inleveren.

De laatste dag liggen we nog wat op het strand en nemen we de laatste waterpijp. Keurig om 19.15 uur staat het busje voor het hotel, het vliegtuig heeft geen vertraging dit keer.

Datum artikel: 21-05-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Egypte: Duiken in de Rode Zee

ATP vakanties