vakantie informatie

Ecuador: Wat is het hier mooi!

We zijn er hoor, in Quito. Binnen een uur zijn we het vliegtuig uit, de douane door, hebben we onze tassen en zitten we in een taxi op weg naar een hotelletje dat we in het vliegtuig hebben uitgezocht. Hier kunnen we helaas pas een paar uurtjes later onze kamer in, dus spullen achterlaten, leuk tentje opzoeken en lekker wakker worden met koffie en een ontbijtje. Daarna met een bus naar de oude stad waar we heerlijk op ons gemak rondslenteren. Kerkje hier, kerkje daar. Omdat het zondag is, zijn er overal wel diensten bezig en kunnen we dat ook meepikken. Bovendien is op elke plaza wel wat te doen, een optreden of iets dergelijks. Kortom, we vermaken ons prima. De volgende ochtend zijn we vroeg wakker. We gaan op zoek naar het reisbureautje (Green Pacific S.A.), waar we via internet een boot naar de Galapagos Eilanden geboekt hebben. Aangezien we niet vooraf wilden betalen, is het nog even de vraag of het allemaal goed is gaan. Alles blijkt gelukkig prima geregeld. Dus: Galapagos here we come! ‘s Middags gaan we met de lokale bus naar Mitad del Mundo (de evenaar).

Het blijft apart hoor, die bussen hier. Je kunt ze gewoon overal tegenhouden, je rent een stukje mee en springt erin. Tien seconden later stopt de bus voor de volgende passagier. We worden ergens in een dorpje uitgezet, maar waar we ook kijken: geen Mitad del Mundo. Dus springen we de volgende bus in en tien minuten later zijn we op de plaats van bestemming. Het monument op zich stelt niet zoveel voor, maar het idee op de evenaar te staan is wel leuk. Een paar honderd meter verderop is het echte punt van de evenaar, Solar Inti nan. Hier worden ook allerlei proefjes gedaan. Apart om te zien dat het water op de evenaar recht naar beneden loopt, rechts van de evenaar met een draaikolk naar de ene kant en links van de evenaar met een draaikolk naar de andere kant. Met de lokale bus gaan we weer terug naar Green Pacific om de tickets op te halen.

Cotopaxi vulkaan
Vandaag gaan we weg uit Quito. Na een rustig ochtendje met ontbijt en koffie van de Magic Bean vertrekken we om een uurtje of elf met de taxi naar het busstation op zoek naar een bus naar Latacunga. Na een rit van twee uur worden we in Latacunga op een straathoek uit de bus gezet en gaan we lopen naar hotel Tilipulo. Latacuna zelf is niet veel bijzonders. Via het hotel boeken we een dagtocht naar de Cotopaxi vulkaan. De wekker gaat de volgende morgen om 7.00 uur. We vertrekken met vier personen: een Frans koppel en wij, begeleid door gids Samuel en zijn zoontje. Het eerste stuk gaan we met de pick-up omhoog, langs kleine dorpjes en langs stukken grond bezaaid met stenen en brokstukken van de laatste uitbarsting in 1800 zoveel. Het grootste brokstuk is zes meter hoog en vijftig meter in omtrek. Het zicht op de vulkaan is machtig, evenals het meer en de omliggende bergen. De vlakte waar we ons bevinden is wijds en behalve een kudde wilde paarden en rotsblokken is er niets te zien. Op 4600 meter parkeren we de pick-up en beginnen aan de klim door rul lavagruis. De wind is ijzig koud, mijn ogen blijven tranen en het zand zit overal. De klim is pittig en je adem wordt afgesneden. Ondanks al mijn lagen kleding, de capuchon en mijn sjaal voel ik mij een ijspoppetje als we bij de Refugio komen. Na een kop koffie en een broodje kom ik weer een beetje op adem en op temperatuur en krijgen mijn vingers weer een beetje een normale kleur. We klimmen verder tot de sneeuwgrens. Het eerste stuk valt mee. Het is vlakker, alhoewel we nu over rotsen, losse stenen en kleine riviertjes klimmen. Op de stenen bevinden zich ijsbloemen en ijskristallen. Het uitzicht, zowel naar boven als naar beneden, is magnifiek! We klimmen over een wat breder waterstroompje en wurmen ons langs een groot rotsblok tot we op de sneeuwgrens zijn. We klimmen nog een klein stukje omhoog door de sneeuw tot we bij een hele mooie gletsjer staan. Hier stoppen we om wat foto’s te maken, maar vooral om te genieten van alles om ons heen. Wat is het hier mooi! De vulkaan af vanaf de Refugio gaat een stuk vlotter: hielen in het gruis en de wind doet zijn werk wel. Onder het stof komen we weer op de parkeerplaats aan. Moe maar voldaan rijden we terug naar het hotel.

Galapagos Eilanden
Vanuit Guayacuil nemen we enkele dagen later de taxi naar het vliegveld voor onze vlucht naar de Galapagos Eilanden. De vlucht verloopt prima evenals het vinden van de juiste gids en de spullen. Eenmaal compleet rijden we met de bus naar de rand van Baltra en steken met de pont over naar Santa Cruz. De zee is echt superblauw hier, het begin is goed! De eerste dieren worden hier gespot: pelikanen en boobys (blauwvoet Jan van Gent). Op Santa Cruz bekijken we de twin kraters: twee grote kraters, inmiddels volgegroeid. Onze laatste stop voor Puerto Ayora is een lava tunnel. Rond middernacht varen we naar onze eerste bestemming: Rabida. Het is even wennen, de herrie van de motoren en het geschommel van de boot, maar het went al gauw! Na het ontbijt van de volgende dag gaan we het water in en lopen we door zee naar het land. Het zand is hier rood en zodra we aan land gaan, staan we midden tussen de zeeleeuwen. We maken een wandeling over het eiland, waar voorheen flamingo’s woonden, maar helaas zijn die sinds een paar jaar verdwenen. Het is tijd om de wetsuit aan te doen en te gaan snorkelen. De vissen zijn mooi, maar het allermooiste vind ik de zeeleeuwen! Ze zijn zo ontzettend nieuwsgierig en duiken achter je aan om met je te spelen. Ze komen met hun snuit tot vlak voor je duikbril om dan weer een buiteling te maken en om te keren. Ik krijg er geen genoeg van, maar ik word echt koud en kom als een van de laatsten het water uit. Met de panga gaan we terug naar de boot waar Antonio ons op staat te wachten met een schaal hapjes. Na de lunch varen we verder naar Sombrero China, een eiland in de vorm van een Chinese hoed. Ook hier komen we weer tussen de zeeleeuwen aan, kleintjes die aan het drinken zijn bij hun moeder, twee jonge mannetjes die speels om hun territorium vechten en een grote ‘ beachmaster’ die herrie maakt voor tien! Na deze wandeling varen we een stuk met de panga om te gaan snorkelen. En dit is echt een wereldervaring. Zodra we in het water zijn schiet er van alles voorbij. Terwijl ik nog geniet van de zeeleeuwen zwemt er een schildpad onder mij door en langs mij heen schiet een pinguin. Even verderop zwemt een haai en een tweede haai komt ook nog voorbij. Deze dag kan niet meer stuk.

Albatrossen
Na een lange nacht in een rustige baai staan we supervroeg op. Om 6.00 uur zijn we aan de wandel op Isla Bartolome. Na een flinke klim zijn we bij de vuurtoren en hebben we een prachtig zicht op de andere eilanden en Bartolome zelf. Dit eiland bestaat voornamelijk uit lava en kraters. Het waait behoorlijk hard en na deze ochtendwandeling gaan we met de panga terug naar de boot voor een welverdiend ontbijt. Na de lunch varen we terug naar Santa Cruz. We zitten buiten op het dek wanneer we ineens een dolfijn zien. En het blijkt er niet een, maar een hele school te zijn! Een tijdje zwemmen ze voor ons mee in de golfen, echt helemaal geweldig! Nog helemaal into de dolfijnen gaan we met de panga naar Black turtle cove, wat tussen de mangroven ligt. We zien roggen, white tipped sharks en vele schildpadden. Het is een mooie rustgevende plek. Na een koude douche, meeting en diner gaan we slapen. De volgende ochtend staat in het teken van vogels. We wandelen op North Seymour waar vele blauwvoetboobys en fregatvogels leven. Nadat we terug gevaren zijn naar Baltra om te tanken, varen we door naar South Plaza waar we eerst snorkelen. We zien schildpadden en hele grote roggen. Als ik naar de bodem zwem zie ik pas hoe groot ze zijn, bijna net zo groot als ik! IJskoud komen we het water uit, waar de bemanning ons opwacht met warme chocolademelk. Zalig! Op Southern Plaza zien we de eerste landleguanen en lopen we langs een kolonie mannetjes zeeleeuwen die verstoten zijn door de groep. Best sneu. We beginnen de volgende dag met een strandwandeling op Gardner Bay. Hier lopen we tussen de zeeleeuwen, krabben en zeeleguanen. ‘s Middags maken we nog een uitgebreide wandeling vanaf Punta Suarez, aan de westkant van het eiland, waar eveneens veel zeeleeuwen en leguanen wonen. Tot slot gaan we naar een open plek, waar albatrossen ‘landen’ en ‘opstijgen’. Ze vliegen een paar rondjes, komen naar de grond en rennen een stukje door. Eenmaal op de grond gaan ze op zoek naar een partner waar ze een paringsdans mee doen. Ze voeren echt een hele dans uit, van de ene poot op de andere, met de snavels tegen elkaar, snavels omhoog, trompetteren en dat alles tegelijk en keurig in de maat. We krijgen er geen genoeg van.

Postoffice Bay
Op onze laatste dag op de boot bezoeken we Floreana oftewel Postoffice Bay. De eerste stop is de ‘postoffice’. Diverse tonnen, planken en bussen, gemaakt van wrakhout, zijn aan elkaar gespijkerd. Het is de bedoeling dat je hier je kaarten achterlaat en kaarten meeneemt voor iemand die bij jou in de buurt woont. Wij nemen twee kaarten mee voor Nederland. De panga wacht en we gaan terug naar de boot. Na de lunch varen we terug naar Santa Cruz. We installeren ons met een boek in de zon op het achterdek. Als we vlak bij Santa Cruz zijn, wordt er in de verte een walvis gespot. Hij is wel heel ver weg, maar toch! Na een afscheidsborrel en diner brengen we de laatste nacht door aan boord.

Datum artikel: 21-05-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Ecuador: Wat is het hier mooi!

ATP vakanties