vakantie informatie

Cyprus: Van de regen in de drup

Het kille en natte Nederland ontvluchten; dat is de bedoeling. En zo zitten we midden winter in het vliegtuig op weg naar Cyprus. We vliegen met Cyprus Airways en de vlucht duurt ongeveer vier uur. Rond 18.00 uur arriveren we in Larnaka en het duurt even voordat we onze huurauto krijgen, zodat we met schemer wegrijden. Het is even wennen met het stuur aan de ‘verkeerde’ kant en de verkeersborden met daarop zowel de Britse als de Griekse namen van steden. We hebben een hotel in Platres geboekt. Platres ligt in het Troödes-gebergte in het midden van Cyprus. De eerste dag zijn we al vroeg uit de veren, om via de kust naar de zuidoostelijke punt (Ayia Napa) van Cyprus te rijden. Het is schitterend en warm weer, een verademing na de kou in Nederland. We kijken deze dag vooral veel om ons heen en genieten van het landschap en de zee.

Mooie plekjes
Het plan voor vandaag is een tocht via Limassol naar Pafos. Een makkie denken we, maar uiteindelijk zijn we een hele dag onderweg en zien niet eens alles wat we gepland hebben. Het is schitterend weer (circa 22 °C) en we gaan eerst naar Limassol. Ondanks het feit dat hier geen mooie stranden zijn, lijkt ook hier het toerisme te groeien. In Limassol bezoeken we het kasteel en het daarin gehuisveste middeleeuwse museum. Het kasteel dateert uit de 14e eeuw. Hier trouwde Richard Leeuwenhart met Berengaria van Navarre toen hij tijdens een kruistocht in een storm op Cyprus verzeilde.
Via het kasteel rijden we langs de kust verder naar het westen. Bijna twintig kilometer ten westen van Limassol ligt Kourion; een complex van historische opgravingen die prachtig op de kliffen boven de Middellandse Zee liggen. Bij de ingang van de ruines ligt het theater. Volgens de reisgidsen een van de meest gefotografeerde plekken van Cyprus. Wij snappen wel waarom. Er is een amfitheater dat waarschijnlijk uit de 2e eeuw dateert. Er kunnen 3500 mensen in en nog steeds wordt het theater gebruikt voor openluchtvoorstellingen. Helaas niet in februari… Achter het amfitheater ligt het Eustolius-complex. Via steigertjes loop je tussen dit Romeinse huis door en kun je de goed bewaard gebleven mozaieken bewonderen. Aan de andere kant van het theater zijn de overblijfselen te zien van de Basilica, een kerk uit de 5e eeuw. Het moet een imposant gebouw zijn geweest. Vooral ook het uitzicht op deze plek is schitterend. Het is goed voor te stellen dat je als rijke Romein hier graag een huisje wilde bezitten. Het omringende land is zeer vruchtbaar, het klimaat aangenaam en de ligging prachtig. Zelfs wanneer je niet van oudheden en musea houdt, is deze plek een bezoek zeker waard. Iets meer landinwaarts ligt het Huis van de Gladiatoren, zo genoemd vanwege het mozaiek met twee vechtende gladiatoren. Verder zijn er nog resten van een aquaduct en een stadion te zien, maar dat hebben we helaas niet kunnen vinden.

De kust
Vanuit Kourion rijden we verder naar het westen, richting Petra tou Romiou (de rots van Romios). Rotseilandjes in de zee en hoge rotswanden vormen hier de kustlijn. Volgens een van de overleveringen over deze plek werd hier de godin Aphrodite uit het zeeschuim geboren. Vanaf verschillende parkeerplaatsen heb je een prachtig uitzicht over de rotsen en de zee, maar door het drukke verkeer is het af en toe wel eens lastig om een rustig plekje te vinden. Doordat we zo vaak langs de kust zijn gestopt, arriveren we pas aan het einde van de middag in Pafos. Pafos is vooral dankzij de toeristen uitgegroeid tot een dubbelstad: oud- en nieuw Pafos, of ook wel hoog- en laag-Pafos genaamd. In het oude gedeelte liggen vrijwel alle bezienswaardigheden, maar daar komen we vandaag niet aan toe.We moeten dus zeker nog een keer terug naar Pafos.

In de bergen
Deze zondag blijven we in de omgeving van Platres en verkennen we het Troödes-gebergte. Platres is een dorp met gigantische hoogteverschillen en dat kunnen we merken bij het lopen. De omgeving is prachtig en het is er erg rustig in deze tijd van het jaar. Vanwege het klimaat hadden we eigenlijk meer toeristen verwacht, maar we vinden het niet erg dat ze er niet zijn. Het Troödes-gebergte neemt een vrij groot gebied van Cyprus in en is van bijna alle kanten van het eiland te zien. De hoogste berg in dit gebied (en van heel Cyprus) is Mount Olympus. Overal liggen dorpjes verscholen en uiteraard ligt er sneeuw op de toppen. Na het beklimmen van de Mount Olympus (een lange wandeling over een verharde weg), rijden we langzamerhand verder in de richting van het Kykko klooster, een bekend grieks-orthodox klooster dat tijdens de onafhankelijkheidsstrijd tegen de Britten door de guerrilla’s gebruikt werd voor verbindingen en voorradentransport. Vanaf het klooster heb je een prachtig uitzicht over het Kykkodal.

De grens met het Turkse deel
De volgende dag worden we wakker met een prachtig zonnetje dat door de gordijnen schijnt. We trekken naar het noorden, over het Troödes-gebergte en door de noordelijke vlakten, naar Nicosia.
Wanneer je vanaf het Troödes-gebergte afdaalt, kom je terecht op de hoogvlakten met uitzicht op het Kyrenia-gebergte. Deze bergketen loopt negentig kilometer over het noordelijke (Turkse) deel van het eiland. Het Turkse gedeelte is alleen te bezoeken wanneer je rechtstreeks aankomt in dit deel, of via Nicosia met een dagvisum. Wij zijn er te kort om dit te doen en beperken ons bezoek met het bekijken van een VN-grenspost. De sfeer is grimmig ook al ligt het land er verder verlaten bij en zijn er geen dorpen in de nabije omgeving te ontdekken. De stad is, net als Berlijn vroeger, verdeeld door een muur, de Green Line die wordt bewaakt door een VN-vredesmacht. Op een bepaald moment stappen we per ongeluk een straatje in waar een ketting over de grond ligt. Al snel hebben we een VN-militair met wapen in de aanslag voor ons staan die ons vriendelijk, maar zeer dwingend, terugbrengt naar het Griekse deel. Weten wij veel! Moeten ze die ketting maar duidelijker aanbrengen. Terwijl we onder de muur, die het Griekse deel van Nicosia van het Turkse gedeelte scheidt, langs lopen worden we continu aangeroepen door Turkse Cyprioten die op de muur staan. Wat ze willen, kunnen we niet verstaan, maar het voelt wel onplezierig. Na een lange wandeling door het Griekse gedeelte, rusten we wat uit in een van de vele parken die Nicosia rijk is. Voor wie van musea houdt, is Nicosia zeker de moeite waard om te bezoeken. Maar ook alleen het ronddwalen door de oude stad met zijn smalle straatjes is een belevenis op zich.

Sneeuw
Het uitzicht vanaf ons balkon is duidelijk vanochtend: sneeuw, heel veel sneeuw. Het zou droog blijven volgens de weersvoorspellingen, maar een halve meter sneeuw logenstraft dat. De temperatuur komt waarschijnlijk niet boven het vriespunt uit. Een hele klimaatwisseling: binnen twee dagen van 22 °C naar temperaturen tegen het vriespunt en een dikke laag sneeuw. We hadden gisteren nog geen idee wat we vandaag zouden doen, maar nu willen we proberen met de jeep de bergen uit te komen en naar Pafos te gaan. Tenslotte hebben we een jeep… En al snel glibberen we door de sneeuw richting ravijn. De remmen werken niet en we hebben totaal geen grip op de weg. Achterstevoren belanden we in de berm (vlak naast het ravijn). Terwijl andere jeepbestuurders moeiteloos door de sneeuw voorbij rijden, proberen wij de auto weer op de weg te krijgen. En na lang, heel lang proberen, ziet Teije ineens een knopje met de aanduiding 4W. Ik druk erop, maar het helpt niets. Uiteindelijk drukken we maar allerlei knopjes in, en ja hoor, ineens glijden we over de weg alsof er geen sneeuw en ijzel ligt. Toch zit de schrik erin en we besluiten maar in de buurt te blijven en van Platres in de sneeuw te genieten.
Hierdoor zijn we helaas niet meer in Pafos en een aantal andere plaatsen geweest. In plaats daarvan hebben we een paar spannende avonturen beleefd. Ook dat hoort bij het reizen.

Datum artikel: 16-05-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Cyprus: Van de regen in de drup

ATP vakanties