vakantie informatie

Bergje op, bergje af in Oostenrijk

Lieflijke dorpen, diep uitgesleten rivierkloven, ruisende beken, geleidelijke stijgingen en dalingen en af toe een pittige klim. Dit is wat ons te wachten staat tijdens onze wandelvakantie in Oostenrijk. Na een wandelvakantie in de Algarve, waarbij we een groot deel van de kust hebben gezien, willen we nu de bergen in en dat zullen we weten ook. Dagelijks gaan we 13 tot 22 kilometer afleggen op een terrein dat we in ons vlakke landje niet kennen. De beschrijving van de vakantie wint het echter van het feit dat we een behoorlijk inspanning moeten leveren en dus beginnen we vol goede moed aan onze vakantie. Na een behoorlijke autorit komen we aan in Lofer. Na ons opgefrist te hebben, trekken we de wandelschoenen aan en gaan we het dorpje bekijken. Het is zondag, dus veel valt er niet te beleven. Bovendien is het regenachtig en bewolkt en zien we weinig van de bergen die Lofer omringen. De volgende morgen wordt ons door de eigenaresse van het pension afgeraden om de beschreven route richting de Loferer Alm te gaan lopen.

Hoewel ik me in het Duits redelijk kan redden, kan ik de routebeschrijving van de Oostenrijkse vrouw niet volgen en besluit dat we gewoon de gok wagen. Lukt het niet, dan kunnen we altijd omkeren en met de auto naar de volgende stop. Door de regen zijn de paden glad geworden en we kunnen beter een andere route kiezen. Het eerste gedeelte van de route is het regenachtig en de moed zakt ons in de schoenen. We nemen een bergpaadje naar boven en schuifelen langs de ‘afgrond’. Het loopt niet makkelijk, maar het is te doen. Ondertussen klaart het op en wordt het warmer en warmer. Als we eindelijk boven zijn, genieten we van het uitzicht en maken we foto’s. Stiekem is het wel een beetje eng zo met z’n tweeën in the middle of nowhere. Na een rustpauze lopen we via het Salzburger-bergpad en de bedevaartskerk Maria Kirchental, op 880 meter hoogte, naar de Loferer Alm. We overnachten in een gasthof op 1425 meter hoogte. Met een goed groot glas bier genieten we buiten van het uitzicht. Nu, hartje zomer, lopen er koeien over de weide en herinneren alleen de skiliften je aan het feit dat dit in de winter een skioord is. De volgende dag staat een wandeling van ongeveer vijf uur op het programma naar Unken. Deze dag is onvergetelijk. We brengen uren door in de verschillende kloven die dit gebied rijk zijn. De natuur is werkelijk adembenemend en hoewel het zwaar is om te stijgen en te dalen, vergeten we bijna de vermoeidheid. Bijna, want aan de ‘pijn’ in onze benen van het klimmen en dalen valt niet te ontkomen. Blij zijn we dan ook als blijkt dat we overnachten in een gasthof waar een kuuroord bij zit. We boeken voor die avond een massage en duiken gelijk de sauna in. Genieten! Een welkome afwisseling van al die kilometers die we inmiddels in de benen hebben. In de dagen die volgen wandelen we via Reith, het dorpje Au, St. Martin en Weißbach weer terug naar Lofer. Langzaamaan begint de vermoeidheid toe te slaan en smokkelen we met de lengte van de routes. Als we weer terug zijn in Lofer hebben we nog wat tijd over om het dorp verder te bekijken. Dit keer is alles wel open, regent het niet en straalt het dorp veel meer sfeer uit dan tijdens ons eerste bezoek een kleine week eerder. We zijn nog getuigen van filmopnamen en krijgen zelfs de kans om te figureren in deze film, maar laten die kans maar aan ons voorbij gaan. Het toekijken is namelijk duizendmaal leuker.

Op de camping
Van onze vorige wandelvakantie in Portugal hadden we onthouden dat we minimaal een week nodig hebben om bij te komen van deze ervaring. Daarom hebben we een camping geboekt in Lofer waar we nog een week met onze nieuwe tent gaan staan om bij te komen, wat te fietsen en een bezoek te brengen aan Salzburg. De weersvooruitzichten zijn niet gunstig en hoewel we een comfortabele tent hebben, balen we daar toch een beetje van. Maar ach, we zien het wel! Onder toeziend oog van onze buurman, die zelfs zijn fototoestel pakt om ons, twee klungelige amateur-kampeerders, vast te leggen, lukt het ons uiteindelijk onze koepeltent neer te zetten. In de dagen die volgen doen we eigenlijk weinig. ‘s Ochtends worden we rond 9.00 uur gedwongen om op te staan omdat de zon ons de tent uit jaagt. ‘s Avonds is het rond 19.00 uur donker en koelt het flink af. Het uitzicht bij onze tent is fantastisch en het weer werkt wonder boven wonder mee. De voorspelde regen blijft uit. We huren fietsen om de omgeving te ontdekken, wat eigenlijk meer uitloopt op het zitten op terrasjes met afhankelijk van het tijdstip een kop koffie met Sachertorte of een koud biertje.

Salzburg
Na de nodige dagen rust, besluiten we een kijkje te nemen in Salzburg, de geboortestad van Mozart. De binnenstad staat in zijn geheel op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO en wordt gedomineerd door barokgebouwen, waaronder de dom, en door de vesting Hohensalzburg, een middeleeuwse burcht op een heuvel, 120 meter boven de stad. Het klinkt misschien raar, maar na bijna twee weken doorgebracht te hebben in de natuur en in kleine dorpjes met alleen maar stilte om ons heen, irriteert het stadse lawaai. We bekijken alle bezienswaardigheden die we als toerist moeten zien, bezoeken een museum en concluderen, als we vanaf het dakterras van het museum uitzicht uitkijken over de stad, dat we ons hier niet op onze plek voelen. We gaan nog even internetten, kopen een krantje en rijden dan snel weer terug naar onze camping in the middle of nowhere. Een paar dagen eerder dan gepland bouwen we onze tent af. De weersverwachting is niet goed en we willen de tent het liefste droog meenemen. Gelukkig hebben ze blokhutjes op het terrein staan, dus na het afbreken van de tent, verkassen we voor de laatste nacht naar een van deze blokhutjes.

Datum artikel: 13-09-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Bergje op, bergje af in Oostenrijk

ATP vakanties