vakantie informatie

Australië: Freedom of your own car

Freedom of your own car. Mooie titel hè? Vinden wij wel stoer klinken. En waarom? Nou, omdat wij hier in Australië alles kunnen doen wat we willen met onze gekochte auto. Dit schiet ons te binnen als we over een dirt track rijden en we een Britz-van (huurbusje) tegenkomen. Deze mag eigenlijk niet over dirt tracks rijden. Als wij lekker hard aan komen racen met een wolk van stof en stenen achter ons aan (the real ozzyway), moet dat busje vol in de ankers. Dan is het maar hopen dat er geen stenen door de ruiten vliegen omdat je anders een hoop gezeur krijgt. Vandaar dus de freedom of your own car. Op onze trip hebben we al veel andere backpackers ontmoet. De meeste van hen doen dit georganiseerd en zitten dus vast aan een route. Wij gelukkig niet en stoppen op elke mogelijke plek. Over de route van Alice en Darwin doen we veel te lang, maar we hebben wel een paar vette dingen meegemaakt. Zoals een paar spectaculaire wandelingen in de West Macs waar we een giftige slang zien (king brown) en veel gorges en gaps. De nacht brengen we door in de West Mac en daarna gaan we weer terug naar Alice Springs. We rijden naar de Devils Marbels waar we zowaar vier meiden met de motorkap omhoog zien staan. Vier hopeloze gezichten en een niet startende auto. Robin kijkt met al zijn technische kennis naar de motor, maar het helpt weinig. Dus maar snel een van de meiden naar een telefooncel brengen tien kilometer verderop, down the road. Voor 400 dollar worden ze lid van de Australische versie van de ANWB en worden ze weggesleept. Dagen later komen we ze weer tegen. Ze hebben zes dagen vastgezeten in Tennant Creek vanwege een distributieriem en dat kost ze nog eens 300 dollar! Freedom of your own car, oeps.

Verliefd op een didj
Australië, didgeridooVia een old telegraph station en een ghost-town komen we aan in Daly Waters met een zogenaamd geweldige pub. Wij vinden het ietwat tegenvallen, maar hebben wel een paar biertjes met een Engels stel weggedronken. Na een goedkope nacht in Daly Waters weer verder. Bij Mataranka zwemmen we in twee thermalpools, dat is best leuk en lekker warm. Na ons te hebben afgedroogd, rijden we met ons arko-systeem (arko = alle ramen kunnen open) verder naar Katherine. In de Lonely Planet staat dat dit de plek is om een didgeridoo (didj) te kopen. Bij winkel zeven worden we verliefd op een hele mooie didj! En hij klinkt nog goed ook. We gaan nog op zoek naar een mooi schilderij met Abbo-art en stipjes. Ook die vinden we. Oke, we zijn dus nu inmiddels lekker arm, maar we kunnen nog steeds lachen! Naast Katherine heb je natuurlijk de Katherine Gorge, waar we willen kajakken. Maar doordat het water te hoog staat en er salties (zoutwaterkrododillen) zitten, kan dat niet. Aangezien wandelen nog wel een mogelijkheid is, doen we dat maar en vertrekken we naar een waterhole. Vervolgens naar Edith Falls, wat tegenvalt, voornamelijk omdat er net een buslading Duitsers is gedropt. We weten dat er ook aardige Duitsers zijn, we hebben er een aantal ontmoet, maar dit is een invasie. Dus rijden we maar weer verder en slaan rechtsaf naar Kakadu National Park. We rijden naar de Gunlom Falls. De weg is een beetje heel erg ruig. Later komen we er achter dat het eigenlijk een 4×4 road is. Oeps! Het is wel de moeite waard en we brengen er de nacht door. De dag daarna naar Cooinda waar we onderweg nog een paar keer stoppen. De rest van de dag liggen we bij het zwembad. De volgende ochtend heel vroeg op om de yellow water cruise te doen. Dit is best aardig, maar we vinden het niet zo spectaculair. De sunrise is erg mooi en we zien ook nog wat salties. ‘s Middags naar Nourlangie Rock waar we hele Australië, autospectaculaire rock-art zien. Supermooi! Na ongeveer elke tekening op foto vastgelegd te hebben, rijden we door naar Jabiru. Daar willen we een ‘vette’ tour naar Arnhemland bevestigen, maar die gaat niet door. Er staat helaas nog teveel water in Arnhemland en de cycloon van een paar weken geleden heeft veel schade aangericht. Ook willen we naar Ubirr, voor nog wat art, maar er staat daar nog 30 centimeter water. En dat is een beetje te diep voor de auto, denken wij. Gelukkig kunnen we met andere reizigers naar Ubirr. De art is overigens erg mooi in Ubirr en ook het uitzicht is geweldig! Dan is ‘crocdag’ aangebroken. We hebben het al eerder over salties gehad. Dit zijn saltwater/zoutwaterkrokodillen en deze zijn levensgevaarlijk. Bovendien eten ze zo nu en dan een mens op! Ai, maar ze hebben er ook een toeristending van gemaakt: Jumping Crocodiles! Ze houden een stuk vlees omhoog om zo de krokodil uit het water te zien springen. In de middag bezoeken we vlakbij Darwin de Crocfarm, daar fokken ze salties, en hebben wij onze eerste CrocBurger gegeten, jummie.

Auto met kuren
Vervolgens rijden we door naar Darwin. Hier hebben we een paar relaxte dingen gedaan, zoals de Mindil night market bezoeken en barramundi’s voeren in de Howard Springs. We verlaten Darwin met een beetje pijn in ons hart, want we vinden het echt een leuke stad. Snel komen we aan in Litchfield National Park. Veel mensen zeggen dat het beter is dan Kakadu, maar wij vinden dat niet! Het is wel anders met meer watervallen en alles dichterbij elkaar. Het grootste ‘extra’ van Kakadu is toch wel de Aboriginal art wat wij erg indrukwekkend vinden. Daarna terug naar de Edith Falls. De watervallen daar zijn inderdaad erg mooi. De volgende dag begint de auto een beetje kuren te vertonen. In Katherine hebben we nagevraagd wat het zou kunnen zijn. Daar hebben ze geen idee en adviseren ze ons verder te rijden tot het erger wordt. Oke, fijne gedachte, een auto die niet naar behoren werkt. We rijden verder en het wordt erger. In Mataranka laten we er naar kijken, maar ook daar kunnen ze niets vinden. Het lijkt alsof er iemand af en toe tegen de auto duwt. Ja ja, we weten het, een lekker vage beschrijving, maar wij zijn geen monteurs. De volgende dag rijden we naar Daly Waters (auto doet het weer goed) en daar eten we heerlijke Beef ‘n Barra. Een aantal dagen later vertrekken we naar Mt. Isa. Eenmaal aangekomen in Mt. Isa moeten we de klok vooruitzetten en snel op zoek naar een camping. Bij het visitors center heeft de auto er echt geen zin meer in. Poef, boem, bleng bang… stut stut, stut, tutututu… Snel contact uit, met wazige blikken kijken we elkaar aan. We wachten even, maar hij doet het nog steeds. Snel gaan we met een sputterende auto naar de monteur, maar als we daar aankomen doet de auto weer normaal. We maken een afspraak voor de volgende dag, want de wegen worden alleen maar eenzamer! De volgende dag worden de sparkplugs vervangen en de auto loopt als een zonnetje (volgens de monteur!). Wij testen, en inderdaad! No worries, later boodschappen gedaan en ja hoor, het speelt weer op. We rijden snel terug en laten er weer naar kijken. Pressure is good, sparkplug brand new, distributor, as clean as! Maybe the lead. Natuurlijk, probeer maar. En ja hoor, het probleem is verholpen, voor zes dollar kunnen we weer verder! En hij doet het weer helemaal toppie.

Automoe
Australië, Wangi FallsNa weken met borden: next town 300/412/245/182 kilometer, zien we ze nu met 25/12/38/50 kilometer. We zijn het erg zat om elke dag in de auto te zitten. Het is ook zo’n saaie weg, bleh! Vaak zelfs maar single lane, dus moet je aan de kant als er een auto aankomt en zelfs helemaal stoppen als je een vrachtwagen ziet! En dan de regenwolken. Er zijn veel watervallen in deze regio die we zo’n beetje allemaal bekijken. Daarna gaan we door naar Cape Tribulation. Het is een mooi gezicht, hoewel de wolken grotendeels het zicht beperken en alle wildlife op vakantie is!

Inmiddels hebben we hier alle boardwalks gehad en wordt het toch eens tijd voor de zon! En die krijgen we in Port Douglas, een rijkeluisstadje, maar wel erg leuk. ‘s Avonds weer eens lekker goedkoop slapen en de volgende dag naar de Kuranda scenic railway en de Skyrail. Echt Australische historie (trek je portemonnee maar open). In Kuranda hebben ze ongeveer 6 miljard verschillende souvenirs en Suzanne heeft in 1,5 uur niet genoeg tijd voor alles. Dus we gaan hier naar terug, maar dan met de auto.

Datum artikel: 8-05-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Australië: Freedom of your own car

ATP vakanties