vakantie informatie

Argentinië: Altijd Pech

Het gaat niet goed met mijn spullen. Eerst houdt mijn camera er in Chili mee op en vandaag was het de beurt aan een tot voor kort prachtige Renault Clio. Dit reisverhaal is niet goed voor mijn reputatie. Ik hoor jullie al lachen. ‘Twee maanden Zuid-Amerika en zijn rijstijl is geen spat veranderd’. Ik had alle gevaren van bochtige en slechte gravelwegen gehad. Ik geniet van het prachtige Lago Argentino links van me als twee wielen naast het asfalt komen. Ik corrigeer als een beginner, zodat ik aan de andere kant van de weg over de kop kan slaan. Cool uitgestapt: hij stond immers weer op zijn wielen, fotootjes gemaakt en naar El Calafate gelift: draaien deed een van de wielen niet meer. Zelf heb ik geen schrammetje. Helaas, dat belachelijk hoge bedrag achter ‘Vuelco’ sloeg niet op de borg van de huurauto. Het is het eigen risico bij een koprol: schijnbaar hier een normaal verkeersverschijnsel. Mijn handtekening stond er fier en duidelijk onder, inclusief mijn creditcardnummer. Flink balen dus, maar nogmaals: volledig ongedeerd. En zo eindigde ik vandaag op het politiebureau om proces-verbaal op te maken bij een charmante agente. Het was heel gezellig en goed voor mijn Spaans. Dit keer geen bekeuring uitgereikt aan de heer Voertuig met voornaam Type. Een proces-verbaal is namelijk een serieuze zaak en dat moet goed kloppen. De Spaanse vertaling van ‘Nederlandse’ staat bijvoorbeeld niet in het paspoort en zomaar opschrijven wat ik zeg kan natuurlijk niet. Ook het beroep ‘management consultant’ komt niet door haar censuur. Het wordt dus ‘Jefe de enpreza’. Achteraf was het hèt moment geweest om ‘Doctoro de Enpreza’ officieel te laten vastleggen. Nauwgezet checkt ze of de gebeurtenissen correct zijn weergegeven in het Spaans voordat ik mag tekenen. Zou het er iets mee te maken hebben dat ik net officieel verklaard heb blind mijn handtekening te zetten onder Spaanstalige teksten die ik denk te begrijpen?

‘…..faltando 20 km para llegar a esta locidad, miro hacia mi lateral izquiedo con lado se deslize hacia la derecha quendando las dos cubiertas de ese lado sobre el ripio y las las dos izquierdes sobre el asfalto, luego al intentar tomar nuevemente el sector de la calzada que correspondese lado, el vehiculo queda finalemente en la banquina del lateral izequirdo es decir, contrario el que yo circulaba, produciendose en ese momento el vuelco, dando una vuelta sobre si mismo, quedando luego con sus cuatro cubiertes sobre el suelo.’

Ze wilde helaas niet op de foto, want haar gezicht ziet er op foto´s altijd dik uit.

Argentinië, Gerard van Heusden Terug naar de mooie dingen. Ik ben met de huurauto vanuit El Calafate naar Petito Moreno gereden. Zo kort na Antarctica is het zien van de gletsjer (60 meter hoog, 5 kilometer breed) op zich niet direct bijzonder. Maar deze beweegt circa 40 centimeter tot 1 meter per dag. Je hoort het ijs knakken en grommen; ijsbrokken vallen in het water met donderend geraas. Lichtveranderingen tijdens zonsondergang (net op tijd) en zonsopgang. Overnachting in een koude auto. Ik heb de gletsjer voor me alleen en keer voldaan terug als de karavaan met tourbussen nog moet komen. Bergen, meren en strak blauwe lucht. Een plaatje!

Was deze tour (inclusief politiebureauervaring) een halve Antarcticareis waard? Nee, natuurlijk niet. Stom gewoon. Vermoeidheid en staat van de auto speelden zeker een rol, maar het stomste was dat ik op de vlucht naar Calafate juist de tip had gelezen goed de voorwaarden van de verzekering te checken bij huurauto’s. Blijkbaar was ik te druk bezig met het willen gaan naar de naderende zonsondergang. Enfin. Het had veel vervelende kunnen aflopen: een trekking op krukken is iets te Cooly Wooly. Ik zal beter oppassen… Met de bus – laat je rijden – het toeristische El Calafate verruild voor het minieme El Chalten. Vooral op de wereld als uitvalsbasis voor de bergen van Los Glaciaros, maar neergepoot door Argentinië om de Chilenen voor te zijn. Een vooruitziende strategische zet voor het geval water de rol van olie gaat overnemen, of gewoon Latijns machogedrag? Aan de vlaggen te zien, het laatste. Twee dagen gewandeld en gekampeerd. Het was zwaar. De conditie had ik blijkbaar op de boot achtergelaten, of was het omdat ik weer teveel lekkere dingen mee omhoog wou nemen. Tocht over de gletsjer en met bijlen en crampons een heuse ijswand beklommen, nadat ik eerst op zoek naar de groep een gruisberg vier keer had beklommen: Argentinië, Ruta 402we overwegen hem Cerro Gerardo te noemen. Als toetje Cerro FitzRoy zonder wolken.

Terug in El Chalten voor wat de Amerikanen zo mooi een Shit-Shower-Shave-Session noemen en genoten van het eerste bed sinds vier dagen. Inmiddels heeft alles weer zijn vertrouwde plekje in mijn rugzak en rugzakje, zodat de grote expeditie Noord kan beginnen. Ik wil met Ruta 40 door het niets genieten van de ruimte van Patagonië.

Datum artikel: 8-05-2008 Reisverhalen



Zie ook:

Een reactie toevoegen over Argentinië: Altijd Pech

ATP vakanties