De Boomtent

Helemaal te gek voor jonge kinderen: De Boomtent! In deze groene druppel die aan een boom hangt, kun je met de hele familie slapen. Waar? Camping de Hertshoorn in Garderen.
De boomtent biedt ruimte aan twee volwassen en twee kinderen. € 55 per nacht per boomtent. Een ontbijt is los bij te bestellen. Zie Ardoer.nl voor meer informatie en boekingen.

Bij de boer

Op tien verschillende plekken in Nederland kun je slapen in een tent van Het Betere Boerenbed met traditionele boerenmeubels. Deze is altijd gevestigd op of in de omgeving van een natuurgebied of een landgoed. Voor meer informatie of boekingen ga naar boerenbed.nl. Op drie locaties in Nederland tref je ook Het Betere Boerenbadhuis aan, bestaande uit een groot houtengestookt warmwaterdompelbad, een houtgestookte sauna, een warme regendouche en een koude stortdouche. Voor een alternatieve spa!

Op een vlot

Kamperen op een vlot met een dakje erbovenop. Op het vlot kun je in alle rust genieten van de prachtige natuur. De fluitende vogels en het kabbelende water zorgen voor de geluiden, die helemaal passen bij deze vakantie. De vlotten zijn alleen bereikbaar met de kano. Bekijk de website voor meer informatie.

Nachtje Wigwam

Leuk als je met een grote groep bent. De tent biedt ruimte aan maximaal 15 personen. Er zijn stretchers en matten van 10cm dik aanwezig. Neem zelf een slaapzak, kussen, handdoeken en theedoeken mee. Eventueel kan er nog een tent bij worden geplaatst. ‘s Avonds kun je genieten van een haardvuurtje op de veranda. Voor informatie en prijzen ga je naar twentetipi.nl

Ondernemer als hij is heeft hij het eiland langzaam omgetoverd tot vakantie paradijs voor de rijken. Er zijn verschillende residenties aan het eiland toegevoegd waar groepen tot 28 personen het eiland voor zichzelf kunnen hebben. Veel bevriende pop- en rock sterren maken gebruik van zijn paradijs eiland.

In principe is het eiland alleen in zijn geheel te boeken. De kosten zijn dan $46.000 per nacht voor maximaal 28 gasten ($1.643 per persoon per nacht). Het minimale verblijf is 5 nachten. Alle informatie is te vinden op de website of deze brochure.

‘Morning Umit’. ‘Morning mister. Did you sleep well? Coffee? Tea? And how do you want your eggs?’ Boiled. Three minutes. Maar dat kan wachten. Eerst maar ‘s een stukje zwemmen.

Zo zou je elke dag wakker moeten worden. Niet wetend waar je bent; niet wetend wat voor dag het is. Je plons doorbreekt voor een tel de pastorale ochtendstilte. Dan keert de rust terug. Cruise je drijvend op je rug en innig tevreden door het als een spiegel zo vlakke water. Dit is het leven zoals het geleefd moet worden. Straks komt de zon er nog bij.

We hadden ons ingescheept in Marmaris, een vuiltje in een tranend oog. Erg toeristisch, veel vernield en lawaai tot diep in de nacht. ‘Bruisend nachtleven’, heet zoiets in de folders. Niemand van de passagiers kon de slaap vatten. Eentje maakte zelfs nog ruzie. ‘Kuttekoppen!’, schreeuwde hij boos vanuit zijn hut. Zelfs de sterren verbleekten.

Maar toen – het was nog vroeg in de morgen – werd het anker gelicht en koos het schip zee, zachtjes brommend op de motor. Dat staat goed. Thuiskomen van vakantie en vertellen wat je op reis allemaal hebt gezien, wat je allemaal nog meer hebt toegevoegd aan je intellectuele bagage. Je laat foto’s zien van die gave, in de rotsen uitgehouwen graftombes van het oude Kaunos. Vertelt ook (als ze tenminste niet net waren ondergedoken) over die lieve schildpadden op het strand van Istuzus. En je herhaalt de verhalen natuurlijk, die je van Uhmet hoorde, de schipper van de ‘Grandi 1′, een zeebonk die net zo makkelijk een nieuwe koers uitzet als de geschiedenis oproept van het imposante, door kruisridders gebouwde kasteel van Bodrum.

Maar wat bleef uiteindelijk het meest bij van die zalige zwerftocht langs de kust van het oude Turkije? Het luieren. Dat verrukkelijke leven op het slome ritme van tegen de mast tikkend tuig, klapperende zeilen en ratelende ankerkettingen. Ergens, ver achter de dampende horizon, lag Aphrodisias. Door de reisgids omschreven als ‘een van de mooiste Romeinse steden van Turkije’. En eigenlijk hadden we ook de resten van Milete moeten bezoeken, de door de Grieken gebouwde metropool waar Herodotus de grondslag legde voor de westerse geschiedschrijving en waar het genie Hippodamus als eerste een in rechthoeken verdeelde stad ontwierp.Wij echter, wij lagen liever te dommelen op de op het voordek neergelegde matrasjes. Of dronken een glas witte wijn onder de luifel bij de stuurhut. Of lazen eindelijk ‘De Ontdekking van de Hemel’, dat thuis al zo lang in de boekenkast stond en waaraan je niet eerder durfde te beginnen omdat je de rust niet vond. Tussen ‘- Ogenblik! Wat is er? Opdracht volbracht De zaak is rond tot.’Wie denken ze eigenlijk dat ze zijn, die parvenu’s! Geef antwoord!- liggen niet minder dan 901 pagina’s. Maar hier, op het goede schip ‘Grandi 1′ hielden we zelfs nog tijd over.

Jawel, ook later in de week voeren we in zo’n rondvaartschuit met Perzische tapijtjes op de vloer een aantal keren naar de wal. Maar dat was meer omdat we trek hadden in kreeft. Of iets dat kalkan heette, een vis waarvan we vermoeden dat het tarbot was. De kust van Turkije, zoals ooit de hele kust van Turkije geweest moet zijn. Een kiezelstrand bedekt met roestend ijzer en pluizige stukken touw, een in een verbrokkeld betonnen dammetje overlopende steiger van versplinterd sigarenkistjeshout en daarachter het met gerafelde vlaggetjes opgesierde restaurant met strooien dak. ‘Welcome my friends, welcome’. Dat was de als een knipmes buigende eigenaar. Aten we ooit zo lekker die week? Natuurlijk, Umit en zijn bemanning konden er ook wat van. Die siskebabs zou je bedoelen. En die Turkse salades. Maar hier, in die uit losse keitjes opgetrokken strandtent vol uitgebleekte kleurenfoto’s en verlepte geraniums, stond een sterrenkok. Of was het een kokkin, de vrouw wellicht, die later aan ons tafeltje verscheen met de vraag of we een toetje wilden? Althans, dat meenden we uit haar woorden te moeten opmakken. Maar we hadden genoeg gegeten. Om ook nog te laten merken dat we het allemaal geweldig lekker hadden gevonden, gaf een van ons haar een kus op het voorhoofd. Wat in het gloeiende licht van de ondergaande zon nog een heel romantisch beeld opleverde.

Zeilen als Odyssee. Een sprookje verteld door bollende zeilen, krakend want en een zog dat van genoegen begon te zoemen. Zo snel scheerden we over de golfjes van de Middellandse Zee, dat we vanuit de verte op een meeuw moeten hebben geleken. Een meeuw op zoek naar een kleine, stille baai waarin hij de nacht kon doorbrengen. Ephesos? Natuurlijk hadden we nog een keer naar die imposante ruines van deze Grieks-Romeinse stad toe gemoeten. Tenslotte waren we er bij een eerste bezoek – eind jaren tachtig – door een gids in nauwelijks anderhalf uur doorheen gesleurd. En hadden we elkaar bezworen dat we er nog een keer terug zouden keren. Maar dan langer zouden blijven.Op die lome, lauwe middag echter, wiegend op de rede van Yeninhishar, keken we toevallig net een andere kant op toen Uhmet de beroemde stad ter sprake bracht. ‘What do you want tomorrow?’ Wij wilden niets, helemaal niets. Wij wilden alleen maar verder luieren. Luisterend naar het langs de scheepsromp babbelende water, het geflip-flap van blote voeten over het dek en het geneuzel van een verre, over de baai waaierende stem van de muezzin die vanaf gindse minaret de tijd riep. ‘Aaahh-aaachch…’Zes uur? Zeven uur? Och wat maakte het ook uit. Opnieuw vielen de ogen toe.

Rob van den Dobbelsteen

Informatie

Bovenstaand verhaal is gebaseerd op een van de 8-daagse, langs de Turkse kust voerende zeilreizen, die tussen half april tot eind oktober worden georganiseerd door Tussock Cruising. Van tijd tot tijd zijn er ook speciale themacruises die onder leiding staan van deskundigen. Onderwerpen: natuur, beauty, fitness, fotografie, koken, schilderen, literatuur en yoga. Meer informatie:Tussock Cruising, Walikerstraat 14, 3811 WT Amersfoort, telefoon (033).422.00.55 en/of internet, www.tussockcruising.com